از دو هفته به این‌سو، طالبان چهار معترض زن را بازداشت کرده اند. فعالان حقوق زن در واکنش به بازداشت این زنان می‌گویند طالبان با چنین رفتارها نمی‌توانند جلوی اعتراض زنان را بگیرند. 

در تازه‌ترین مورد، زهرا محمدی، دندان‌پزشک و رئیس انجمن اتحاد و همبستگی زنان  و از معترضانی که در روزهای اخیر برای دفاع از حقوق خود در کابل در چند گردهمایی اعتراضی شرکت کرده بود، دو روز پیش از سوی طالبان بازداشت شد. او چهارمین زن معترض است که در دو هفته‌ی اخیر بازداشت شده است.

ژولیا پارسی، از معترضان زن می‌گوید طالبان برای این‌که جلوی اعتراض زنان را بگیرند، تهدید و بازداشت را افزایش داده‌اند.

خانم پارسی می‌افزاید خفه کردن صدای دادخواهی زنان کار ساده‌ای نیست و آنان روش‌های دیگری برای اعتراض در پیش گرفته اند. 

وی می‌‌گوید جلوی اعتراض زنان را بگیرند به گونه‌ی غیر مستقیم طالبان پیام‌های تهدیدآمیزی به این زنان روان می‌کنند. 

او در ادامه می‌افزاید: «خبرهای به ما رسیده که گویا اگر اعتراض خیابانی برپا کنیم، طالبان به ما حمله می‌کنند و ما را بازداشت می‌کنند.»

 در همین حال گروهی از زنان با نشر پیام‌های ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی، خواهان رهایی زنان از بند طالبان شدند. 

این زنان با شعار‌ «عدالت عدالت رها کنید از اسارت» خواهان آزادی این زنان از سوی طالبان شدند.

به دنبال بازداشت دو معترض زن در شهر کابل، دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان -یوناما-، از طالبان خواسته است که در مورد بازداشت آن‌ها معلومات بدهند.

یوناما پنج‌شنبه (۱۴ ،دلو) در برگه‌ی فیسبوک خود نوشته است که این نهاد از وزارت داخله‌ی طالبان در مورد بازداشت دو تن از بانوان معترض در جریان یک‌ شبانه‌روز گذشته معلومات خواسته است.

این نهاد، گفته است: «ملل متحد بار دیگر خواست خود را مبنی بر آزادی همه‌ی فعالان زن ناپدید‌شده و اقارب شان تکرار می‌کند.»

با این حال شماری از معترضان می‌گویند طالبان برای رهایی زنان در بند برنامه‌ای ندارند و این‌گونه می‌خواهند آنان را خاموش نگهدارند. 

لیلا بسیم، یکی از معترضان می‌گوید آنان بارها با نشر پیام‌های ویدیویی از طالبان خواستند تا پروانه ابراهیم‌خیل و تمنا پریانی را رها کنند اما طالبان به خواست آنان اعتنای نکردند. از این رو آنان به اعتراض‌ شان ادامه می‌دهند.

با این‌که بازداشت معترضان موجی از انتقاد‌ها و واکنش‌ها نهاد‌های بین‌المللی نیز به همراه داشته اما تاکنون هیچ اطلاعاتی از زنان بازداشت شده در دست نیست.

راوینا شمداسانی، سخن‌گوی کمیساریای عالی حقوق بشر روز سه‌شنبه گفت: «ما به‌شدت نگران سلامت و امنیت آنها هستیم.»

وی افزود: «فقدان اطلاعات روشن در مورد موقعیت و وضعیت رفاهی این افراد و سایر افراد، فضای ترس و عدم اطمینان را تداوم می‌بخشد.»

 در کنار این هیدربار مسئول بخش زنان سازمان دیدبان حقوق بشر می‌گوید، تمنا زریاب پریانی و پروانه ابراهیم خیل باید هر چه زودتر رها شوند.

خانم بار در ادامه نوشت که هر چند، طالبان رد می‌کنند که این دختران را آنان گرفتار کرده اند، اما برای تثبیت محل آنها هم کدام برنامه‌ای ندارند.

مرسل عیار و زهرا محمدی در حالی از سوی طالبان بازداشت شده‌اند که طالبان در نشست اسلو وعده داده بودند که تمنا پریانی و پروانه ابراهیم‌خیل را پیدا می‌کنند.

 هدا خموش از اشتراک‌کنندگان نشست اسلو که به نمایندگی از معترضان زن به این نشست رفته بود در روز نخست نشست از نمایندگان طالبان در این نشست خواست تا فعالان زن را از بند رها کنند.

خموش پیش از آغاز رسمی جلسه، با حضورداشت وزیر خارجه ناروی، نماینده امریکا، نماینده اتحادیه اروپا و دیگر اشتراک‌کننده‌گان، از امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه حکومت سرپرست طالبان، خواست که به کابل زنگ بزند و از طالبان در پایتخت کشور بخواهد تا پروانه ابراهیم‌خیل و تمنا پریانی و خواهرانش را آزاد کنند. گفته می‌شود که متقی به کابل زنگ زده و سپس به جلسه گفته که در میان صفوف طالبان افراد ناباب حضور دارند که کمیسیون تصفیه در حال اخراج آن‌ها است. او گفته است که دختران معترض از سوی چنین افراد بازداشت شده‌اند، اما تلاش می‌کنند آن‌ها را پیدا و آزاد کنند.

پیش از این اما وزارت داخله حکومت سرپرست طالبان پس از ادعای بازداشت دختران معترض در کابل، گفته بود که طالبان آن‌ها را بازداشت نکرده‌ و آن‌ها برای ساختن کیس، صحنه‌سازی کرده‌اند.

زنانی که از سوی طالبان بازداشت شده‌اند پس از کنترول طالبان در افغانستان، در تظاهرات مسالمت‌آمیز در کابل شرکت کرده بودند و خواستار حق کار، تحصیل و حقوق سیاسی زنان تحت حکومت طالبان بودند.

گزارش‌گر: ضیاگل عظیمی

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail