فرشته استوار عضو تیم منتخب والیبال هرات و نماینده‌ی فدراسیون والیبال بانوان در زون غرب است. برای معرفی بیشتر، با وی گفت‌گویی انجام دادم که در ادامه می‌خوانید.

پرسش: از چه زمانی به ورزش والیبال روی آورده اید؟

پاسخ: زمانی‌که صنف هفت مکتب بودم شامل تیم والیبال مکتب شدم، از آن زمان بود که متوجه شدم علاقه‌ی شدیدی به ورزش والیبال دارم. تمرینات‌ام را ادامه دادم تا این که توانستم عضو تیم منتخب تیم والیبال بانوان ولایت هرات شوم.

پرسش: چی شد که والیبال را انتخاب کردید؟

پاسخ: والیبال یک رشته‌ی ورزشی جذاب پرهیجان است. برای همه‌ی زنان لازم است تا برای بهبود وضعیت روحی و جسمی خود ورزش کنند.

پرسش: دیدگاه‌های سنتی در هرات، فضا را برای بسیاری از فعالیت‌های زنان محدود کرده است، شما برای ادامه‌ی راه تان در بخش ورزش با چه مشکلاتی مواجه شده اید؟

پاسخ: من مدت هفت سال می شود که عضو تیم منتخب هرات هستم. مشکلات زیادی سد راه ما بوده و هنوز هم هست. در این مدت هفت سال، هیچ‌گاهی مسابقاتی در سطح ملی نداشتیم و ورزش ما در سطح هرات مانده است.

وعده‌هایی که مبنی بر ایجاد شرایط بهتر برای ورزش دختران داده شده بود و هیچ‌گاه به حقیقت مبدل نشد، مخالفت خانواده ها را به همراه دارد اما باز هم دختران به خاطر علاقه‌یی که به این ورزش دارند، مقاومت می‌کنند و عده‌یی هم مجبور به ترک این ورزش شده اند که یک تن از آن‌ها عضویت تیم ملی را نیز دارد.

پرسش: عمده‌ترین چالش‌های دختران بازیکن تیم منتخب را چه چیزی تشکیل می‌دهد؟

پاسخ: دیدگاه‌های سنتی در مورد ورزش زنان و وجود مربیان مرد، دختران را با مشکلاتی مواجه ساخته است. بسیاری از خانواده‌ها با وجود مربیان مرد مشکل دارند، نبود زمان مناسب و جمنازیوم استندرد و تایم مناسب برای تمرین نیز بر این مشکل افزوده است.

همه‌ی توجه‌ها برای پیشرفت تیم‌های ورزشی متمرکز به کابل است و کم‌ترین توجهی به ولایات نمی‌شود. مسابقات در بخش تیم مردان برگزار می‌شود، اما وقتی نوبت به تیم دختران می‌رسد، بودجه ندارند. این مشکلات سبب شده که دخترانی که با شور و علاقه به تمرین می‌آمدند و با مشکلات زیادی از خانواده شروع  و تا اجتماع مبارزه می‌کردند، از علاقه‌ی آن‌ها به ورزش کم شود.

پرسش: برای حل این چالش‌ها تا کنون اقدامی از سوی فدراسیون هرات صورت گرفته است؟

پاسخ: من به عنوان نماینده‌ی فدراسیون چندین بار با رییس فدراسیون صحبت کردم و مشکلات اعضای تیم را با آن‌ها در میان گذاشتم، آن‌ها وعده دادند که این مشکلات را با مرکز در جریان گذاشته و راهی برای حل آن جستجو خواهند کرد اما از سوی مرکز هیچ اقدامی صورت نگرفته است.

  ما سعی می‌کنیم، مسابقاتی را با عنوان‌های مختلف برگزار کنیم تا دختران تیم برای ادامه‌ی این راه تشویق شوند.

هر کسی که به ورزش روی می‌آورد دوست دارد، پیشرفت کند و هر سال وضعیت بهتری داشته باشد. اما به دلیل بی‌توجهی مسوولان در مرکز و نبود امکانات کافی برای ادامه‌ی این ورزش برای دختران، از دو تنی که عضویت تیم ملی را در هرات داشتند، یکی از آن‌ها تیم را ترک کرد.

پرسش: چه چیزی سبب شد در کنار ورزش، کار رسانه‌یی را نیز انتخاب کنید؟

پاسخ: من از دوران کودکی به کار رسانه‌ای علاقه داشتم و زمانی که بزرگ شدم و وارد کار رسانه‌ای شدم، بخش ورزش را از همه بهتر یافتم چون در بخش ورزش همیشه خبرهای خوب به هموطنانم می‌دهم.

پرسش: از دیدگاه شما فعالیت‌های رسانه‌ای زنان در بخش ورزش چگونه است؟

پاسخ: فعالیت‌های رسانه‌یی زنان در بخش ورزش بسیار کم‌رنگ است به گونه‌یی که تاکنون هیچ زنی به جز من در هرات در عرصه‌ی خبرنگاری ورزشی کار نمی‌کند. حضور کم‌رنگ زنان در بخش‌های ورزشی، سبب عدم علاقه‌مندی زنان در عرصه‌ی خبرنگاری ورزشی شده است چون از نظر من کسی می‌تواند خبرنگار ورزشی خوبی باشد که ورزشکار خوبی باشد.

حرف آخر:

پاسخ: دوست دارم روزی ببینم که زنان کشورم در همه‌ی عرصه‌ها به جای حضور نمادین، سهم فعال داشته باشند و خانواده‌ها نیز زمینه‌های پیشرفت را برای دختران شان مهیا کنند.

مصاحبه کننده: سیمین صدف

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail