اتاقی کوچک‌تر از اندازه‌ی معمول(سه در چهار) با امکاناتی کم؛ که در زیرزمینی تاریک موقعیت دارد، وزیرو محمدی زنی حدوداً ۶۵ ساله، در این مکان، برای برآورده ساختن مخارج زندگی اش به تولید عرقیات از مواد گیاهی می‌پردازد.

وی شوهری سالخورده دارد که نمی‌تواند کار کند و همچنان دختری مریض، که تمام درآمد وزیرو صرف مداوای او می‌شود.

او می‌گوید؛ از کودکی به داروهای گیاهی علاقه داشته و برای شناسایی آن به صحرا می‌رفته است، اما از شانزده سال به این سو، مصروف تولید عرقیات گیاهی است.

وزیرو که بیشتر مشتریان اش را مردم عام به ویژه زنان تشکیل می‌دهند، از استقبال مردم راضی است اما از کم‌بود امکانات و عدم حمایت حکومت و نهادها از چنین تجارت‌هایی؛ شکایت دارد.

وی معتقد است؛ زنانی که کار می‌کنند، زندگی بهتر و اعتماد به نفس بیشتری دارند و حکومت باید برای حمایت از زنان شاغل برنامه‌هایی را روی دست گیرد، زیرا در غیر آن ممکن است این تجارت‌های کوچک نیز از بین برود.

او باور دارد؛ داروهای گیاهی از داروهای شیمیایی بهتر بوده و عوارض جانبی کمتری در پی دارد.

وزیرو می‌گوید: «از اجغون، دَرَونَه، کلپوره و زیره؛ چهار عرق درست می‌کنم، که به خیلی از مریضی‌ها شفایه ».

لیستی که روی دیوار گِلی خانه‌اش نصب شده، شرح داروها و اثرها را دارد: عرق ثنا برای رفع قبضیت، عرق یونجه مقوی استخوان، عرق کاسنی مناسب برای گرمازدگی، عرق نعنا برای نفخ معده، عرق گلچوره مناسب برای درمان نازایی، عرق جو مناسب برای تقویت بدن.

از چندی به این سو بسیاری از زنان به تجارت‌های کوچک روی آورده اند که از این طریق امرار معیشت می‌کنند، اما شماری از آن‌ها از نبود بازارهای داخلی و خارجی برای محصولات شان نگران اند.

گزارشگر: سیمین صدف

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail