زنان افغانستانی در خط مقدم گرسنگی؛ محدودیت‌های طالبان بحران را عمیق‌تر کرده است

فرشته عباسی، پژوهش‌گر دیده‌بان حقوق بشر سازمان ملل متحد، هشدار داده‌ که با کاهش شدید بودجه‌ی کمک‌های انسان‌دوستانه، میلیون‌ها نفر در افغانستان، به‌ویژه زنان و کودکانی که بیش‌ترین آسیب را از بحران غذایی می‌بینند، در معرض گرسنگی قرار دارند.

دیده‌بان حقوق بشر، در بیانیه‌ای نوشته که هم‌زمان با کاهش کمک‌های انسان‌دوستانه محدودیت‌های طالبان بر کار و رفت‌وآمد زنان، دست‌رسی آنان نیازمند به خدمات امدادی و امنیت غذایی را بیش از پیش دشوار کرده است.

فرشته عباسی، افزوده که سیاست‌های طالبان علیه زنان، از جمله ممنوعیت یا محدودیت کار زنان در سازمان‌های امدادرسان بین‌المللی و سازمان ملل، روند امدادرسانی را با مشکل مواجه کرده است.

به گفته‌ی پژوهش‌گر دیده‌بان حقوق بشر، در بسیاری از منطقه‌ها تنها زنان اجازه دارند به زنان خدمات ارایه کنند، این محدودیت‌ها دست‌رسی زنان، به‌ویژه خانواده‌های زن‌سرپرست، به کمک‌های غذایی را به‌شدت کاهش داده است.

او، با اشاره به پیامدهای بحران بشری و ممنوعیت کار زنان، از طالبان خواسته‌ تمامی محدودیت‌های اعمال‌شده بر حقوق زنان، از جمله محدودیت‌های اشتغال و رفت‌وآمد، را لغو کند تا آنان بتوانند به کمک‌های انسان‌دوستانه و امنیت غذایی دست‌رسی داشته باشند.

عباسی، از سازمان‌های امدادرسان و دولت‌های کمک‌کننده نیز، خواسته‌ که بودجه‌ی بیش‌تری برای عملیات انسان‌دوستانه در افغانستان اختصاص دهند.

به گفته‌ی دیده‌بان حقوق بشر، بیش از ۱۷ میلیون نفر از جمعیت حدود ۴۴میلیونی افغانستان در سال جاری با ناامنی شدید غذایی روبه‌رو خواهند بود. زنان و کودکان بیش از دیگر گروه‌ها از این بحران آسیب می‌بینند.

در گزارش آمده که کاهش کمک‌های خارجی، به‌ویژه از سوی امریکا، بریتانیا و دیگر کشورهای کمک‌کننده، سبب شده که نهادهای امدادرسان برنامه‌های خود را محدود کرده و کمک‌ها را تنها به بحرانی‌ترین موارد اختصاص دهند.

افغانستان در سال‌های اخیر با بحران اقتصادی، خشک‌سالی، بی‌کاری گسترده و کاهش کمک‌های بین‌المللی روبه‌رو بوده است. هم‌زمان، محدودیت‌های طالبان علیه زنان، از جمله ممنوعیت کار در بسیاری از نهادهای امدادی، یکی از موانع اصلی در رساندن کمک‌های انسان‌دوستانه به زنان و خانواده‌های آسیب‌پذیر به شمار می‌رود.

در دو سال گذشته نیز، بازگرداندن اجباری میلیون‌ها شهروند افغانستان از ایران و پاکستان، فشار بیش‌تری بر منابع محدود و جوامع محلی وارد کرده و بحران انسانی را تشدید کرده است.