” تهدیدی برای زنان شوهردار نیستم!”
شماری از زنانی که شوهران شان را از دست داده اند، از دیدگاههایی شاکی اند که دیگران آنان را تهدیدی برای فروپاشی زندگیشان میدانند.
این زنان میگویند بعد از درگذشت شوهرشان، شمار دیگری از زنان آنان را تهدیدی برای زندگی مشترک شان میدانند و در صدد دسیسه چینی برایشان هستند.
زهرا سلیمی، میگوید: «شوهرم 19 سال پیش کشته شد، بعد از وفات او زن برادرشوهر مه به مه تهمت میزد که تو شوهرم را از من میگیری و مرا بدبخت میکنی.»
او در ادامه میگوید، این تهمتها سبب شد تا جایگاه او در میان اعضای خانوادهاش پایین بیاید و سبب سلب آسایشاش در زندگی شود.
زهرا میافزاید، بیشتر زنانی که شوهرانشان را از دست میدهند، تنها آرزویشان تربیه فرزندانشان است نه جستجوی شوهر جدید برای خودشان.
او در ادامه میگوید: «تهدیدی برای زنان شوهردار نیستم.»
با این حال شمار دیگری از زنان نیز به این باوراند که دیدگاههای سنتی برخی افراد در جامعه برچسب بدی را به آنان میزند.
فیروزه احسانی، یکی از زنانی که از 12 سال به این طرف شوهرش را از دست داده است.
او میگوید: «بعد از وفات شوهرم، زنان فامیل با تهمتهای شان همواره مرا آزار میداهند، برایشان میگویم میخواهم با زحمت و تلاش خودم بچههایم را بزرگ کنم و به ازدواج مجدد فکر نمیکنم، اما آنها نمیفهمند.»
او در ادامه میگوید، زن برادر شوهرش بارها او را اخطار داده که نمیتواند شوهرش را از او بگیرد، اما او اضافه میکند، در حالی که این دیدگاه سنتی و بیاساس بود و او دوباره ازدواج نکرد.
وی میافزاید، از طریق درامد خیاطی دوازده سال است که چهار کودکش را بزرگ کرده است و از زندگیاش راضی است.
عادله زن دیگری است که او چون فیروزه و زهرا بعد از وفات شوهرش همواره با تهدید و خشونت از سوی خانواده شوهرش روبرو شده است.
او میگوید: «زندگی برای یک زن بیوه سخت است، از روزی که شوهرم فوت کرده با نیش و کنایه، تهمت، غیبت و خشونتهای خانواده شوهرم مواجه هستم.»
او در ادامه میگوید، شش سال از مرگ شوهرش میگذرد وهنوز هم که هنوز است، خانواده شوهرش او را تهدیدی برای خودشان میدانند.
این در حالی است که شماری از فعالان حقوق زن به این باورند که چنین دیدگاهها سبب فروپاشی خانواده میشود.
سکینه حسینی، میگوید: «وجود مشکلات این چنینی در هر خانواده، سبب بوجود آوردن مشکلات بزرگتر میشود، زیرا در بسیاری از موارد این تهمتها سبب تحریک یک زن به ازدواج مجدد میشود.»
او در ادامه میگوید، راه حل برای این مشکلات این است که ازدواجها و طلاقها ثبت و راجستر شود، با رسم ورواجها غلط مبارزه شود، الگوهای سالم معرفی شود، زمینه ازدواج زن بیوه فراهم شود و این فرهنگ سازیها سبب حل مشکلات خواهد شد.
این در حالی است که شماری از جامعه شناسان به این باوراند، دیدگاههای سنتی در میان افراد جامعه سبب پیدایش مشکلات این چنینی در خانوادهها میشود.
علی کاوه، جامعه شناس میگوید، وجود رسم و رواجهای که از سالهای زیادی به این طرف وجود دارد که در صورت وفات شوهر، خانواده شوهر ترجیح میدهند که یک زن باید با یکی از اعضای خانواده شوهر ازدواج کند. که وجود چنین رسمهایی سبب ترس شماری از زنان دیگر در خانواده شده است.
او در ادامه میگوید، باید در این زمینه از سوی ارگانهای مختلف فرهنگ سازی شود تا چنین رسم و رواجها در جامعه کم شود.
این در حالیست که به اساس آمار وزارت کار ۵۰۰ هزار بیوه در سراسر افغانستان وجود دارد.
گزارشگر: عارفه مهدوی
