طرح جدید ملل متحد و اتحادیهی اروپا برای افغانستان؛ زنان در کانون حمایتهای کشاورزی
آینور سعیدپور
اتحادیهی اروپا و سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد (فائو) از راهاندازی یک طرح پنجمیلیونیورویی برای حمایت از کشاورزان و کسبوکارهای کشاورزی در افغانستان خبر داده که در آن از ۲۵۰ نهالستان زیر مدیریت زنان و جوامع محلی حمایت خواهد شد.
اتحادیهی اروپا و فائو، امروز (یکشنبه، ۲۲ سنبله) اعلام کردند که این طرح به هدف افزایش دسترسی کشاورزان به بازارها، ایجاد درآمدهای باثباتتر و تقویت توانایی آنان در برابر چالشهای اقلیمی و اقتصادی اجرا میشود.
بر اساس اعلامیه این دو نهاد، این پروژه از خانوادههای آسیبپذیر، از جمله بازگشتکنندگان، بیجاشدگان داخلی و جوامع میزبان در منطقههای آسیبدیده از ناامنی غذایی، خطرهای اقلیمی و محدودیت فرصتهای اقتصادی حمایت خواهد کرد. زنان و جوانان از گروههای اصلی مورد توجه این طرح هستند.
در چارچوب این پروژه، چهار مرکز خدمات یکجا ایجاد میشود تا کشاورزان و کارآفرینان روستایی را به مشاورههای کشاورزی، خدمات تخصصی، کسبوکارهای کشاورزی و بازارها وصل کند.
همچنان قرار است دو هزار هکتار جنگل و چراگاه تخریبشده احیا و از ۲۵۰ نهالستان با مدیریت زنان و جوامع محلی حمایت شود.
به گفتهی اتحادیهی اروپا و فائو، این اقدامها ضمن حفاظت از منابع طبیعی، فرصتهای جدید معیشتی نیز ایجاد خواهد کرد.
فائو در کنار این اقدامها، برای شماری از کسبوکارهای فعال در بخش کشاورزی و مواد غذایی و شرکتهای سازگار با محیط زیست، کمکهای مالی و مشاورههای فنی و تجاری فراهم خواهد کرد تا ظرفیت توسعه فعالیت، خرید محصولات از تولیدکنندگان محلی و ایجاد فرصتهای شغلی در منطقههای روستایی افزایش یابد.
نیکولا بلومو، کاردار جدید اتحادیه اروپا برای افغانستان، گفته که این همکاری نشاندهنده تعهد اتحادیهی اروپا به امنیت غذایی و توانمندسازی اقتصادی مردم افغانستان است.
ریچارد ترنچارد، نمایندهی فائو در افغانستان، نیز گفته که کسبوکارهای بخش کشاورزی و مواد غذایی افغانستان ظرفیت رشد، ایجاد شغل و وصلکردن کشاورزان به بازارها را دارند و همکاری جدید با اتحادیه اروپا به تقویت این ظرفیت کمک خواهد کرد.
کشاورزی یکی از بخشهای مهم اقتصاد و معیشت در افغانستان است و شمار زیادی از خانوادهها در منطقههای روستایی به فعالیتهای کشاورزی و دامداری وابستهاند. زنان نیز، در بسیاری از خانوادههای روستایی در کشتوکار، باغداری، نگهداری دام و فرآوری محصولات نقش دارند؛ اما سهم آنان از فرصتهای اقتصادی و درآمد حاصل از این فعالیتها محدود است.
محدودیت دسترسی زنان به منابع مالی، بازار، آموزشهای تخصصی و فرصتهای کاری، از چالشهایی است که مشارکت اقتصادی آنان را با دشواری روبهرو کرده است. همزمان، خشکسالی، تغییرهای اقلیمی و کاهش فرصتهای معیشتی، فشار بیشتری بر خانوادههای وابسته به کشاورزی وارد کرده است.
