بحران بشری در افغانستان؛ زنان بیش‌ترین آسیب را متحمل می‌شوند

شورای پناهندگان ناروی می‌گوید که زنان و دختران در افغانستان بیش از دیگران از بحران بشردوستانه، محدودیت‌های گسترده و کاهش کمک‌های بین‌المللی آسیب می‌بینند و جامعه‌ی جهانی نباید آنان را فراموش کند.

جان اگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی، در جریان سفرش به افغانستان گفته است که زنان و دختران این کشور با محدودیت‌های شدید در زمینه‌های آموزش، کار، رفت‌وآمد و دست‌رسی به خدمات اساسی روبه‌رو هستند و وضعیت آنان با افزایش بحران بشردوستانه دشوارتر شده است.

آقای اگلند، گفته است که این کشور پس از خروج نیروهای کشورهای عضو ناتو در آگست ۲۰۲۱، به‌تدریج از مرکز توجه جامعه‌ی جهانی خارج شده و میلیون‌ها شهروند آسیب‌پذیر افغانستان اکنون با نیازهای فزاینده‌ی بشردوستانه و حمایت اندک جامعه‌ی جهانی روبه‌رو هستند.

او افزوده است که در جریان سفرش با مادرانی دیدار کرده که توان تامین نیازهای ابتدایی فرزندان‌شان را ندارند و از فرارسیدن زمستان هراس دارند. به گفته‌ی او، سوءتغذیه‌ی کودکان نیز به‌سرعت در حال افزایش است و نهادهای بشردوستانه به دلیل کم‌بود بودجه مجبور به تصمیم‌گیری دشوار درباره‌ی این‌که به چه کسانی کمک کنند، شده‌اند.

دبیرکل شورای پناهندگان ناروی گفته است که محدودیت‌ها برای زنان و دختران، به‌ویژه برای زنانی که پس از مهاجرت به افغانستان باز می‌گردند، پیامدهای سنگین‌تری دارد؛ زیرا بسیاری از خانواده‌ها درآمد اندکی دارند یا بدون درآمد هستند و در منطقه‌هایی اسکان می‌یابند که دست‌رسی محدودی به خدمات صحی و آموزشی دارند.

او تاکید کرده است که کمک‌های اضطراری به‌تنهایی برای بهبود وضعیت خانواده‌های افغانستان کافی نیست و کمک‌کنندگان مالی باید در برنامه‌های درازمدت برای ایجاد معیشت و کاهش وابستگی خانواده‌ها به کمک‌های بشردوستانه نیز سرمایه‌گذاری کنند.

هم‌زمان، افغانستان یکی از بزرگ‌ترین روندهای بازگشت مهاجران در جهان را تجربه می‌کند. بر اساس این گزارش، تنها در سال ۲۰۲۵ حدود ۲.۹ میلیون شهروند افغانستان از پاکستان و ایران به کشور بازگشته‌اند و از آغاز سال جاری میلادی تاکنون نیز بیش از یک میلیون نفر به افغانستان برگشته‌اند.

این بازگشت گسترده فشار زیادی بر جوامع، مسکن، معیشت و خدمات عمومی وارد کرده است؛ خدماتی که پیش از این نیز با کم‌بود منابع روبه‌رو بوده‌اند.

اگلند، با اشاره به وضعیت خانواده‌های بازگشت‌کننده گفته که بسیاری از آنان تقریباً بدون امکانات به افغانستان می‌رسند و با حمایت اندک یا بدون حمایت روبه‌رو می‌شوند. او خواستار تعامل معنادار جامعه‌ی جهانی با مقام‌های افغانستان برای یافتن راه‌حل‌های درازمدت شده است.

شورای پناهندگان ناروی می‌گوید کاهش شدید بودجه‌ی کمک‌های بشردوستانه، توانایی نهادهای امدادرسان برای پاسخ‌گویی به نیازهای فزاینده‌ی مردم افغانستان را نیز محدود کرده است.

اگلند، هشدار داده است که غیرنظامیان افغانستان نباید در نتیجه‌ی تغییر اولویت‌های جهانی و جغرافیا سیاسی به مردمی «نامریی» تبدیل شوند.

افغانستان هم‌چنان با یکی از جدی‌ترین بحران‌های بشری در جهان روبه‌رو است؛ بحرانی که با افزایش فقر، ناامنی غذایی، کاهش کمک‌های بین‌المللی و بازگشت گسترده‌ی مهاجران تشدید شده است. در این میان، زنان و دختران به‌دلیل محدودیت‌های گسترده در زمینه‌ی آموزش، کار، رفت‌وآمد و دست‌رسی به خدمات اساسی، با آسیب‌پذیری بیش‌تری روبه‌رو هستند. کاهش بودجه‌ی کمک‌های بشردوستانه نیز توان نهادهای امدادرسان برای پاسخ‌گویی به نیازهای میلیون‌ها شهروند افغانستان را محدود کرده است.