ولکر ترک: وضعیت مردم افغانستان بهویژه زنان هر ماه وخیمتر میشود
یاسمن رها
ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، میگوید که طالبان با گذشت هر ماه محدودیتهای «سرکوبگرانه» در برابر مردم افغانستان را افزایش میدهند و حذف سیستماتیک زنان و دختران از زندگی عمومی، به نقض گسترده و نهادینهشده حقوق بشر انجامیده است.
او، با اشاره به محدودیتهای طالبان در برابر زنان و دختران گفته است که این وضعیت «نقض غیرقابلقبول حقوق بشر» است و چنین محدودیتهایی که به آپارتاید جنسیتی منجر میشود، در هیچ جامعهای جایی ندارد.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد افزوده که با وجود وخیمترشدن وضعیت افغانستان، به نظر میرسد جهان مردم این کشور را فراموش کرده و آنان را در شرایطی رها کرده است که هر روز دشوارتر میشود.
ولکر ترک گفته است: «امروز وضعیت زندگی بسیاری از مردم در افغانستان از بد به بدتر میرود. میلیونها نفر گرفتار فقر است، احترام به حقوق اساسی بشر همچنان رو به کاهش است و صدها هزار نفر برخلاف میل خود به این کشور بازگردانده میشوند.»
او همچنان از سیاستهای «سرکوبگرانهی» طالبان و اخراج اجباری مهاجران به افغانستان انتقاد کرده و گفته است بسیاری از افراد مجبور میشوند وارد کشوری شوند که حتا هرگز در آن زندگی نکردهاند.
به گفتهی آقای ترک، بازگشت اجباری مهاجران به افغانستان در حالی صورت میگیرد که آنان در این کشور با فقر شدید، کمبود مواد غذایی، دسترسی محدود به آب آشامیدنی سالم و خدمات صحی، آموزش و فرصتهای شغلی روبهرو خواهند شد.
او همچنان گفته که جریان کمکهای خارجی به افغانستان تقریباً متوقف شده و این وضعیت، رنج مردم را بیشتر کرده است.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد از کشورهایی که مهاجران افغانستان را اخراج میکنند خواسته است در تصمیم خود تجدیدنظر کرده و جان و زندگی مردم «رنجدیده» را در اولویت قرار دهند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، محدودیتهای گستردهای بر زنان و دختران وضع شده است. زنان از آموزش بالاتر از صنف ششم، تحصیل دانشگاهی و بسیاری از فرصتهای کاری محروم شدهاند و محدودیتهایی بر رفتوآمد، حضور آنان در مکانهای عمومی و فعالیتهای اجتماعی نیز اعمال شده است. سازمان ملل متحد بارها این محدودیتها را نقض حقوق اساسی زنان و دختران دانسته است.
همزمان، در سالهای اخیر شماری از کشورهای همسایه، بهویژه ایران و پاکستان، روند اخراج و بازگرداندن مهاجران افغانستانی را افزایش دادهاند. هزاران خانواده در حالی به کشور بازگردانده شدهاند که با بحران بشری، فقر و کمبود فرصتهای کاری و خدمات اساسی روبهرو هستند.
