ملل متحد: کار زنان در افغانستان به ۵ درصد کاهش یافته است

یاسمن رها

سازمان بین‌المللی کار می‌گوید که نرخ مشارکت زنان در نیروی کار افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت به‌شدت کاهش یافته و از ۱۸.۳ درصد در سال ۲۰۱۹ و ۱۶.۵ درصد در سال ۲۰۲۰، به ۵.۱ درصد در سال ۲۰۲۶ رسیده است.

این نهاد امروز سه‌شنبه، ۲۷ اسد، در گزارشی گفته که محدودیت‌های شدید بر آموزش، آزادی رفت‌وآمد و دست‌رسی زنان به فرصت‌های شغلی، از عوامل اصلی کاهش مشارکت زنان در بازار کار افغانستان است.

به‌ گفته‌ی سازمان بین‌المللی کار، بسیاری از زنان نه تنها به‌دلیل بی‌کاری، بلکه اساسا به‌دلیل محرومیت از مشارکت در بازار کار، از فعالیت‌های اقتصادی کنار گذاشته شده‌اند.

این سازمان برآورد کرده است که افغانستان پس از یمن، پایین‌ترین نرخ مشارکت زنان در نیروی کار را در جهان دارد.

سازمان بین‌المللی کار می‌گوید که پنج سال پس از تسلط طالبان، بازار کار افغانستان با تغییرات ساختاری عمیقی روبه‌رو شده و افزایش شکاف جنسیتی، وابسته‌گی بیش‌تر به اشتغال مردان و حذف گسترده زنان از فعالیت‌های اقتصادی از ویژگی‌های اصلی این وضعیت است.

با این حال، برآورد این سازمان نشان می‌دهد که میزان اشتغال در مجموع نسبت به پایین‌ترین سطح خود در سال ۲۰۲۲، حدود ۱۴ درصد افزایش یافته و در سال ۲۰۲۶ به نزدیک ۸.۵ میلیون نفر رسیده است.

اما این افزایش همگام با رشد جمعیت نبوده است. بر اساس این گزارش، نسبت اشتغال به جمعیت در سال ۲۰۲۶ حدود ۳۲.۵ درصد برآورد شده که بیش از چهار واحد درصد پایین‌تر از سطح آن در سال ۲۰۲۰ است.

سازمان بین‌المللی کار گفته است که افزایش اشتغال به‌طور کامل در میان مردان متمرکز بوده و اشتغال مردان در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۲ درصد بیش‌تر از سطح سال ۲۰۲۰ برآورد می‌شود.

بحران خاورمیانه نیز به‌ گفته‌ی این نهاد، از طریق افزایش هزینه‌های انرژی و فشارهای تورمی خطرهای بیش‌تری برای بازار کار افغانستان ایجاد کرده است. بیش از ۷۰ درصد کارگران افغانستان در فعالیت‌هایی مصروف‌اند که میزان مواجهه آنان با این فشارها دست‌کم متوسط ارزیابی شده است.

تیت هابیاکاره، هماهنگ‌کننده‌ی ارشد و رییس دفتر سازمان بین‌المللی کار در افغانستان، گفته است: «افغانستان نمی‌تواند در شرایطی که بخش بزرگی از جمعیت آن از فعالیت اقتصادی کنار گذاشته شده است، بازار کاری تاب‌آور ایجاد کند.»

او افزوده که گسترش دست‌رسی زنان به اشتغال درآمدزا، در کنار ایجاد فرصت برای بازگشت‌کنندگان، جوانان و دیگر کارگران آسیب‌پذیر، برای تقویت معیشت و حمایت از توسعه اقتصادی فراگیر ضروری است.

طالبان پس از بازگشت به قدرت، کار زنان در بسیاری از ادارات دولتی و غیردولتی، از جمله دفترهای سازمان ملل را ممنوع کرده‌اند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا