زنان نانآور در بدخشان؛ تلاش برای بقا در سایهی فقر و بیکاری
گزارشگر: مهتاب | ویراستار: آینور سعیدپور
افزایش مشکلهای اقتصادی، بیکاری و کاهش فرصتهای شغلی در بدخشان، شماری از زنان را ناگزیر کرده که برای تأمین هزینهی خانوادههای خود به کارهای خصوصی رو آورند. این زنان با وجود درآمد محدود و چالشهای فراوان، برای تأمین نیازهای اولیه خانوادههایشان به کارهای خیاطی، صنایعدستی و مشاغل روزمزدی روی آوردهاند.
در یکی از کوچههای شهر فیضآباد، یاسمین پشت چرخ خیاطی نشسته و مشغول دوخت لباس است. او میگوید پس از بروز مشکلهای اقتصادی در خانواده، ناچار شد نقش نانآور خانه را بر عهده بگیرد.
یاسمین، بخشی از چالشهای روزمرهاش را چنین روایت میکند: «برای تأمین مخارج خانواده از طریق خیاطی و گاهی کارهای دستی کار میکنم. هر روز از صبح تا شام مصروف کار هستم. درآمد کم و نبود فرصتهای کاری از مشکل اصلی من است، اما برای آینده فرزندانم به تلاش ادامه میدهم.»
او، میافزاید که هزینههای زندگی در سالهای اخیر افزایش یافته، در حالی که فرصتهای درآمدزایی برای زنان محدودتر شده است.
نبود شغل ثابت و درآمد پایدار از مهمترین مشکلهایی است که بسیاری از زنان نانآور در افغانستان با آن روبهرو استند. شماری از آنان برای تأمین هزینههای روزانه خانواده به کارهای موقت و روزمزدی روی آوردهاند.
فرزانه، ۲۷ساله و دیگر باشندهی بدخشان، میگوید که چند سال است که مسئولیت تأمین مخارج خانواده را بر دوش دارد. او که کار ثابتی ندارد، تامین هزینههای زندگی برایش دشوار شده و برای تهیهی نان به کارهای روزمزد رو آورده است. «کار ثابت ندارم و بیشتر به کارهای روزمزدی مشغول هستم. درآمدم کافی نیست، اما تلاش میکنم خانوادهام با مشکلات بیشتری روبهرو نشود. آرزو دارم فرزندانم درس بخوانند و آینده بهتری داشته باشند.»
به گفتهی او، تأمین نیازهای اساسی خانواده با درآمد اندک روزبهروز دشوارتر میشود، اما ناچار است برای ادامه زندگی به کار خود ادامه دهد. با این حال، او آرزو دارد که روزی فرزندانش بتوانند درس بخوانند تا آیندهی بهتر از مادرشان داشته باشند؛ در دنیایی زندگی که کنند که شغل ثابتی داشته باشند و نگرانی از مشکلهای اقتصادی نداشته باشند.
اعضای خانواده نیز از نزدیک شاهد تلاشها و دشواریهایی استند که زنان نانآور با آن روبهرو میشوند. فرحدیبا، مادر فرزانه، میگوید: «دخترم برای کمک به خانواده بیرون از خانه کار میکند. درآمدش اگرچه زیاد نیست، اما کمک مهمی برای خانواده ما است. همیشه نگران آینده او هستم، زیرا کار کردن برای یک دختر در این شرایط آسان نیست، اما به تواناییهایش باور دارم.»
به گفتهی او، فشارهای اقتصادی سبب شده است که بسیاری از خانوادهها برای تأمین نیازهای اولیه خود به درآمد زنان وابسته شوند.
کارشناسان اقتصادی افزایش فقر، بیکاری و کاهش فرصتهای زنان نانآور را با مشکلهای زیادی روبهرو کردهاند. زرغونه، آگاه اقتصادی، میافزاید که برای بهبود وضعیت باید از زنان نانآور و سرپرست خانوادهها پشتیبانیهای دوامدار صورت گیرد.
او تأکید میکند که سرمایهگذاری روی کسبوکارهای کوچک و صنایعدستی زنان میتواند بخشی از مشکلهای اقتصادی خانوادهها را کاهش دهد. «بسیاری از این زنان به حمایتهای مالی، آموزشهای حرفهای و فرصتهای شغلی پایدار دسترسی ندارند. ایجاد زمینههای کاری و حمایت از فعالیتهای اقتصادی زنان میتواند در بهبود وضعیت معیشتی آنان نقش مهمی داشته باشد.»
در سالهای اخیر، تشدید مشکلهای اقتصادی و کاهش فرصتهای شغلی در افغانستان، بسیاری از خانوادهها را با چالشهای جدی معیشتی روبهرو کرده است. در این میان، زنان نانآور و سرپرست خانوادهها به طور نامتناسبی از این بحران متاثر شدهاند. محدودبودن فرصتهای شغلی، دسترسی اندک به منابع مالی و درآمد پایین، همچنان از مهمترین مشکلهای زنان نانآور به شمار میرود.
با وجود این چالشها، زنان نانآور در بدخشان همچنان برای تأمین نیازهای خانوادههای خود تلاش میکنند؛ زنانی که در میان دشواریهای اقتصادی، بار سنگین معیشت خانواده را بر دوش گرفتهاند و برای ساختن آیندهای بهتر برای فرزندان خود از تلاش بازنمیایستند.
