خیمهی اعتراضی «دفاع از حقوق زنان افغانستانی» در بروکسل برپا شد
حدیث حبیبیار
بکتاش سیاووش، عضو پیشین پارلمان افغانستان، با برپایی خیمهی اعتراضی در برابر پارلمان اروپا در شهر بروکسل پایتخت بلجیم، کارزاری را تحت عنوان «دفاع از حقوق زنان و دختران» راهاندازی کرده و از اتحادیهی اروپا خواسته است که آپارتاید جنسیتی را بهرسمیت بشناسد، طالبان را بهعنوان یک گروه تروریستی اعلام کند و به هرگونه تعامل با این گروه پایان دهد.
آقای سیاووش، همچنان با راهاندازی یک درخواست آنلاین، تاکنون بیشاز هزار امضا در دفاع از حقوق زنان جمعآوری کرده است.
در متن این درخواست آمده که با گذشت بیش از هزار و ۶۵۵ روز از محرومیت دختران از آموزش، وضعیت حقوق بشر در این کشور بهگونهی بیسابقهای بدتر شده و زنان و دختران بهطور سیستماتیک از زندگی اجتماعی کنار گذاشته شده اند.
در این درخواست با استفاده از گزارشهای نهادهای بینالمللی آمده است که پس از بازگشت طالبان به قدرت، هزاران نفر در مسیرهای مهاجرتی جان باخته اند و در حال حاضر حدود ۲۴ هزار و ۵۰۰ نفر در زندانهای این گروه نگهداری میشوند که بیش از ۱۸۰۰ تن آنان زنان هستند و بدون محاکمه و دسترسی به وکیل در بازداشت بهسر میبرند. همچنان، «اجرای مجازاتهای بدنی در برابر دید مردم، از جمله شلاق و سنگسار و صدور حکمهای سنگین»، از موارد میباشد که در این متن به آن اشاره شده است.
در ادامه این کارزار آمده است که طالبان با صدور دهها فرمان محدودکننده، عملاً نیمی از جمعیت افغانستان را از حقوق اساسیشان محروم کرده و با ایجاد یک ساختار «نهادینهشدهی سرکوب»، آپارتاید جنسیتی را به سیاست رسمی خود تبدیل کرده اند. محدودیتهای شدید بر آزادی بیان، سانسور رسانهها، ممنوعیت فعالیتهای فرهنگی و هنری و همچنان افزایش ازدواجهای زیر سن قانونی از دیگر موارد مطرحشده در این درخواست است.
این عضو پیشین پارلمان و حامیان این کارزار از اتحادیهی اروپا خواسته اند تا با اتخاذ موضعی قاطع، ضمن شناسایی آپارتاید جنسیتی، از عادیسازی روابط با طالبان خودداری کرده و این گروه را بهطور رسمی در فهرست «سازمانهای تروریستی» قرار دهد. در این درخواست تأکید شده است که «سکوت در برابر این وضعیت، بیطرفی نیست؛ بلکه همدستی با طالبان است».
این در حالیست که طالبان در پنج سال گذشته بیشاز ۱۰۰ فرمان محدودکننده بالای زنان و دختران صادر کرده اند. اکنون زنان در افغانستان از ابتداییترین حقوق شان از جمله حق کار، اموزش، سفر، تفریح و مشارکتهای سیاسی محروم اند.
این گروه از زمان رویکارآمدن شان همواره به نقض کنندهگان حقوق بشر از سوی کشورهای جهان متهم هستند. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد بارها وضعیت حقوق بشر در افغانستان را بررسی و نسبت به محدودیتهای طالبان در برابر زنان و دختران ابراز نگرانی کرده است.
