زنان معترض خواستار ایجاد فشار هدفمند بر طالبان شدند
حدیث حبیبیار
در آستانهی هشتم مارچ، روز جهانی زن، شماری از اعضا و رهبری «جنبش زنان به سوی آزادی»، میگویند که زنان افغانستانی در یکی از «تاریکترین» دورههای تاریخ معاصر کشور تحت حاکمیت گروه طالبان قرار دارند؛ دورهای که در آن، زنان از حق آموزش، کار، مشارکت سیاسی و حضور اجتماعی محروم شده و با تبعیض سیستماتیک و حذف ساختاری روبهرو اند.
اعضای این جنبش در اعلامیهای که نسخهای از آن به خبرگزاری بانوان افغانستان نیز ارسال شده، گفته اند که روز جهانی همبستگی زنان که ریشه در مبارزات تاریخی زنان کارگر در آغاز قرن بیستم دارد، امروز برای زنان افغانستانی نه تنها یک روز نمادین؛ بلکه فریادی برای بقا، عدالت و آزادی است.
در بخشی از این اعلامیه آمده است: «ما باور داریم که حقوق زنان، حقوق بشر است و هیچ حکومت یا ساختاری نمیتواند این حقوق را سلب یا مشروط سازد».
در این اعلامیه تأکید شده است که اعضای این جنبش در افغانستان و پاکستان، همزمان در تاریخ هشتم ماه مارچ، با برگزاری اعتراضهای مدنی، خواستهای مشخص و فوری خود را مطرح خواهند کرد.
بر اساس این اعلامیه، بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان به عنوان نقض جدی حقوق بشر و اقدام عملی جامعهی جهانی برای پاسخگویی عاملان آن، از خواستهای اصلی این جنبش عنوان شده است.
همچنان اعمال فشار سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک هدفمند از سوی سازمان ملل متحد و نهادهای بینالمللی برای لغو تمامی فرمانها و محدودیتهای تبعیضآمیز در برابر زنان، تضمین حق کار، مشارکت سیاسی و حضور اجتماعی زنان در تمامی سطحهای تصمیمگیری ملی و بینالمللی مرتبط با آیندهی افغانستان و نیز حمایت مؤثر و مستقیم از زنان معترض، مدافعان حقوق بشر و فعالان جامعهی مدنی که در معرض تهدید، بازداشت و خشونت قرار دارند، از دیگر خواستههای مطرحشده در این اعلامیه است.
این جنبش از جامعهی جهانی، دولتها، نهادهای حقوق بشری و جنبشهای زنان در سراسر جهان خواسته است که در مبارزه زنان افغانستانی را تنها نگذارند و همبستگی خود را از سطح «شعار» به سطح «اقدام عملی» برسانند.
جنبش زنان به سوی آزادی در ادامه تأکید کرده است که «زنان افغانستانی، قربانیان خاموش نیستند؛ بلکه کنشگران آگاه و مقاومی اند که برای حق آموزش، کار، آزادی و کرامت انسانی ایستاده اند و مبارزه خود را تا تحقق عدالت ادامه خواهند داد».
جهان در حالی در آستانهی هشتم مارچ قرار دارد که زنان و دختران در افغانستان از تمامی حقوق شان محروم شدهاند. طالبان در بیش از چهار سال حاکمیت شان در افغانستان متهم به نقض گستردهی حقوق بشری و نهادینهسازی آپارتاید جنسیتی است.
طالبان اما همواره از تمامی فرمانهای وضع شدهی شان بر زنان دفاع کرده و مدعی اند که آنان حقوق زنان را مطابق به شریعت اسلامی تامین کرده است.
پیش از این نیز شماری کارشناسان سازمان ملل با برجستهکردن وضعیت زنان و دختران در افغانستان، خواستار به رسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی بهعنوان جنایت علیه بشریت شدند.



