اعتراض نمادین زنان معترض؛ برقع طالبانی در آتش سوخت
آینور سعیدپور
همزمان با تشدید محدودیتها بر پوشش زنان و دختران در افغانستان، شماری از اعضای «جنبش تحول تاریخ زنان افغانستان» در حرکتی نمادین اعتراضی، برقعی را به آتش کشیدند.
این زنان در مکان نامعلومی گردهم آمده و با آتشزدن چادری، اعتراض خود را به اجبار طالبان برای پوشیدن برقع و تحمیل نوع خاصی از «حجاب» ابراز کردند.
زنان معترض، میگویند که برقع بخشی از پوشش سنتی زنان افغانستانی در سراسر کشور نیست و طالبان نباید پوشش مورد نظر خود را بر زنان تحمیل کنند. یکی از زنان شرکتکننده در این حرکت اعتراضی گفت: «نه از سر نفرت، بلکه برای رهایی میسوزانیم. هیچ قدرتی بالاتر از ارادهی یک زن برای زندگی نیست.»
یکی دیگر از اعضای جنبش نیز تأکید کرد که هیچ گروه یا حاکمیتی حق ندارد زنان را در سایه نگه دارد: «زن نه سایه است و نه پنهان؛ او نیمی از روشنایی سرزمین است.»
زن دیگری در این گردهمایی از «سیاسیسازی بدن و پوشش زنان» از سوی طالبان انتقاد کرد و گفت: «بدن زن میدان سیاست نیست، بدنش حق مسلم او است.»
این حرکت اعتراضی در حالی صورت گرفته است که طالبان در روزهای پسین محدودیتهای تازهای را در هرات اعمال کردهاند. ریاست امر به معروف و نهی از منکر طالبان در این ولایت به رانندگان دستور داده است که از سوار کردن زنانی که برقع بر سر ندارند، خودداری کنند و همچنین ورود زنان بدون برقع به ادارههای دولتی، شفاخانهها، کلینیکها و سایر مکانهای عمومی را ممنوع کرده است.
در نخستین دورهی حاکمیت طالبان در دههی ۱۳۷۰ خورشیدی نیز، این گروه پوشیدن برقع را برای زنان اجباری کرده بود. در آن زمان، زنان از کار، آموزش و حضور در فضای عمومی محروم بودند و نیروهای امر به معروف طالبان زنان را بهدلیل نداشتن برقع یا پوشیدن چادرهای رنگی مورد تنبیه و آزار قرار میدادند، سیاستی که اکنون نیز در سراسر افغانستان تکرار میشود.
