اخراج مهاجران افغانستانی؛ زنان میان فقر، بیتوجهی و تهدید طالبانی قرار دارند
آینور سعیدپور
در حالی که بازگشت روزافزون مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان ادامه دارد؛ «جنبش زنان معترض شمال» نسبت به بیتوجهی جامعهی جهانی نسبت به اخراج آنان بهویژه افراد آسیبپذیر و زنان انتقاد میکند.
این جنبش، میگوید که زنان و دختران در افغانستان با چالشها و محدودیتهای فزاینده روبهرو اند و این وضعیت سبب شده است که بسیاری آنان راه مهاجرت را در پیش گیرند؛ اما در کشورهای همسایه نیز، وضعیت مناسبی ندارند.
اسرا ناصری، عضو جنبش زنان معترض شمال، در یک نوار تصویری میگوید که زنان مهاجر افغانستانی در کشورهای همسایه، بهویژه در پاکستان و ایران، با شرایط دشوار و رفتارهای تحقیرآمیز روبهرو اند. او میافزاید که این زنان در میان تهدید اخراج، فقر و نبود حمایت انسانی، روزهای پرهراسی را سپری میکنند.
به گفتهی ناصری، مهاجرت برای بسیاری از زنان افغانستانی به معنای نجات از جنگ و حاکمیت محدودکننده در داخل کشور بوده است؛ اما اکنون، در کشورهای میزبان نیز از ابتداییترین حقوق انسانی محروم شدهاند.
او، در بخشی از سخنانش تأکید میکند که «مهاجر بودن جرم نیست؛ زنان افغانستانی تنها پناهجو نیستند، آنان مادران و سرپرستان خانواده پاند که برای حفظ جان و آیندهی فرزندانشان از همهچیز گذشتهاند.»
این فعال زن هشدار میدهد که اخراج اجباری مهاجران افغانستانی بدون درنظرگرفتن وضعیت انسانی آنان، نقض آشکار حقوق بشر است. او از جامعهی جهانی، نهادهای بینالمللی و سازمان ملل میخواهد که برای جلوگیری از یک فاجعهی انسانی دیگر در میان زنان و کودکان افغانستانی، اقدام فوری انجام دهند.
در پی تشدید محدودیتهای طالبان، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامهنگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیبپذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سالهای پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است.
وزارت مهاجران و بازگشتکنندگان طالبان، اعلام کرده که تنها روز گذشته –یکشنبه، چهارم عقرب- بیش از هشت هزار مهاجر افغانستانی از ایران و پاکستان اخراج و به افغانستان بازگشتهاند.
