مدرسه‌های طالبان؛ مكانی برای خشونت و تجاوز جنسی بر زنان و کودکان 

در ادامه‌ی واکنش‌ها به «آموزش دختران در مدرسه‌های دینی» شماری از اعضای نهاد‌های جامعه‌ی مدنی و حقوق‌ بشری افغانستان مقیم در پاکستان با شعار “نه به افراط‌گرایی، نه به مدارس طالبان و زنده باد انسانیت” در حرکتِ اعتراضی می‌گویند که مدرسه‌های طالبان مكانی برای تربيه تروريستان، و مساعد ساختن زمینه‌ی لواطت، خشونت و تجاوز جنسی بر زنان و کودکان است.

در ویدیویی که نهاد‌های جامعه‌ی مدنی و حقوق بشری به رسانه‌ها فرستاده‌اند، می‌گویند که مدرسه‌های دینی که طالبان در حال ایجاد کردن آن هستند و می‌خواهند مانند همیشه با نام دین مردم را فریب دهند؛ مکانی برای تربيه تروريستان، وحشت، قتل، کشتار و افراط‌گرایی است.

آنان می‌افزایند که طالبان با ساختن این مدرسه‌ها، زمینه‌ی لواطت و تجاوز بالای اطفال زیر سن ۱۰ سال را مساعد می‌کنند.

آنان هم‌چنان می‌افزایند که منفعت مدرسه‌های دینی که طالبان بالای آن فخر می‌کنند؛ قتل، خشونت، تجاوز جنسی و طلاق‌ زنان را نیز شامل می‌شود.

این فعالان هم‌چنان می‌گویند که طالبان جز گسترش مدرسه‌های دینی و افراط‌گرایی هیچ دست‌آورد دیگری نداشته‌اند.

فعالان جامعه‌ی مدنی، گسترش و توسعه‌ی مدرسه‌های دینی تحت کنترول طالبان را “مکروب بزرگی” عنوان کرده و آنرا “تهدیدی” برای افغانستان می‌دانند.

آنان از جامعه‌ی جهانی می‌خواهند که از این عمل‌کرد طالبان جلوگیری کنند.

هم‌زمان با این، نها صخره، فعال حقوق زن و یکی از زنان معترض می‌گوید که جای‌گزین کردن مدرسه به‌ جای مکتب از سوی طالبان «بسترسازی و رشد تروریسم» در خاک افغانستان است.

این فعال حقوق زن هم‌چنان از پیامدهای گسترش مدرسه‌های دینی تحت کنترول طالبان هشدار داده و می‌گوید که اگر سازمان ملل به این موضوع توجه نکند در آینده جبران آن بسیار دشوار است.

طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان، جز اداره‌های معدود دولتی، به شمول سکتور صحت و معارف، زنان را از رفتن به کار منع کرده و دروازه‌های مکتب‌های متوسطه و لیسه را نیز به روی دختران مسدود کردند.

اجازه‌ی ورود دختران و زنان به مکتب‌ها و دانش‌گاه‌ها یکی از خواست‌های اصلی و دوام‌دار جامعه‌ی جهانی از طالبان است.

مریم معروف آروین، فعال حقوق زنان نیز از جای‌گزینی مدرسه‌های دینی به جای مکتب‌ها هشدار داده و می‌گویند که دنباله‌روی از این سیاست باعث‌ محرومیت از آموزش‌های عصری و بازگشت به قرن‌های گذشته است.

وی در این مورد به خبرگزاری بانوان افغانستان می‌گوید: “در صورتی‌که ما فقط شاهد تطبیق و افزایش چنین سیاست‌های طالبان، که یکی از آنان بستن دروازه‌های مکتب‌ها و دانش‌گاه‌ها به‌روی دختران و جای‌گزین کردن مدرسه‌های دینی به جای مکاتب است باشیم؛ مطمئنن یکی از پیامد‌های به شدت منفی آن این است که هم نسل امروز و هم نسل فردای افعانستان از آموزش فنون و علوم عصری محروم می‌شوند؛ که این سیاست طالبان باعث می‌شود مردم افغانستان دیگر در قرن ۲۱ زندگی نکنند و به ۴۰۰ سال گذشته برگردند.”

درحالی که نگرانی‌ها و انتقادهایی زیادی در مورد آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در سراسر جهان وجود دارد، شماری از مقام‌های طالبان همواره می‌گویند که می‌خواهند مدرسه‌های دینی را توسعه دهند.

عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاست‌ وزیران طالبان در مراسم فراغت شماری از دانش آموزان مدرسه‌ای به نام “ریاض‌العلوم” در کابل گفت، حکومت طالبان می‌خواهد بالای مدرسه‌های دینی بیش‌تر هزینه کند؛ از امکانات در دست داشته خود برای تقویت مدرسه‌ها و پیش‌رفت علوم اسلامی استفاده کند.

این اظهارات درحالی مطرح شد که روزا اوتونبایوا، نماینده‌ی ویژه‌ی دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان روز چهارشنبه در نشست شورای امنیت ملل متحد و بعداً در یک نشست خبری به خبرنگاران گفت که آنان معلوماتی را بدست آورده‌اند که دختران می‌توانند در مدرسه‌های دینی آموزش ببینند.

هم‌چنان وی افزوده بود که تا هنوز مشخص نیست که دراین مدرسه‌ها برای تدریس مضمون‌های علوم عصری نصاب معیاری وجود دارد یا خیر.

با گذشت ۸۲۸ روز از مسدود شدن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها بروی دختران بالاتر از صنف ششم، طالبان سعی دارند که مدرسه‌های دینی را جای‌گزین مکاتب بسازند.

منصور احمد، سخنگوی وزارت معارف طالبان به رسانه‌ها گفت که در مدرسه‌های دینی برای دختران محدودیت سنی وجود ندارد و دختران در هر سن و سال می‌توانند در مدرسه آموزش ببیند.

پس از آن هیدربار، مسوول بخش زنان دیدبان حقوق بشر روز جمعه در واکنش به این موضوع گفت که جای گزینی مدرسه‌ها برای دختران به‌جای مکتب به هیچ وجه قابل قبول نیست.

بعد از تسلط دوباره‌ی طالبان در افغانستان، بر اساس آمار سازمان ملل، این گروه بیش از ۸۰ فرمان بخاطر محدود کردن زنان وضع کرده‌اند.