زنان معترض: نگذارید زنان در زندانهای طالبان فراموش شود
آینور سعیدپور
جنبش خودجوش زنان معترض افغانستان، با ابراز نگرانی از وضعیت زنان معترض در زندانهای طالبان میگویند که از چندین ماه به اینسو 3 عضو این جنبش در زندانهای طالبان تحت شکنجههای فزیکی، روحی و روانی قرار دارند.
جنبش خودجوش زنان معترض افغانستان، با نشر قطعنامهای میگویند که ژولیا پارسی عضو رهبری این جنبش را طالبان به شفاحانه منتقل کرده و منیژه صدیقی عضو دیگر این جنبش را نیز به زندان پلچرخی انتقال دادهاند.
در بخش از این قطعنامه، این زنان معترض از عملکرد سازمانهای حقوق بشری در مورد زنان معترض در بند طالبان نیز انتقاد کرده و گفته است که برای آزدای زنان معترض هیچ گام عملی برداشته نشده است. « با تاسف از تقریباً ۳ ماه بدینسو هیچ یک از اشخاص حقیقی و حقوقی مدعیان حامی حقوق بشر از سازمان هایی بین المللی گرفته تا ریچارد بنت ” گژارشگر ویژه سازمان ملل در بخش حقوق بشر در افغانستان” که وظیفه و مسولیت بررسی چنین قضایا را بر عهده دارند کاری موثر و عملی برای آزادی این زنان معترض انجام نداده اند ، آنان نباید با یک توییت و یک اعلامیه مسولیت شان را خلاصه کنند .»
این زنان معترض همچنان خواستار دادخواهی برای آزادی این زنان از زندانهای طالبان شده است. « افغانستان از همه مردم و باورمندان به مبارزات مدنی، عدالت ، آزادی و برابری دعوت میکند تا برای این زنان آزاده که همه هست و بودشان را به پای مبارزه برای حقوق زنان افغانستان ریختهاند دادخواهی کنند حتا اگر با نشر یک پست یا هشتک هم شده از آنان دفاع کنید و نگذارید فراموش شوند.»
این در حالیست که اکنون حداقل چهار زن معترض در زندانهای طالبان هستند. پیشتر یوناما، سازمان عفو بینالملل، ریچارد بنت و برخی دیگر از سازمانهای حقوق بشری خواستار آزدای فوری و بدون قیدوشرط این زنان معترض شدند؛ اما طالبان تاکنون هیچ واکنشی به این درخواستها نشان نداده است.
