تلاش‌های جهانی در مورد آموزش؛ دختران در انتظار بازگشت به مکتب 

توماس وست، نماینده‌ی ویژه‌ی امریکا برای افغانستان می‌گوید که بخش وسیع تمرکز نشست دوحه در مورد افغانستان در باره‌ی آموزش دختران بود. وی هم‌چنان ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را دردآور عنوان کرد.  

اقای وست در حاشیه‌ی نشست دوحه هم‌چنان گفته است که ممنوعیت آموزش دختران قابل قبول نیست.  

نماینده‌ی ویژه امریکا برای افغانستان هم‌چنان می‌گوید که ادامه آموزش و کار زنان و دختران؛ خواست مردم افغانستان است نه خواست خارجی‌ها. 

شماری از مقام‌های طالبان همواره تاکید کرده‌اند که تمامی حقوق زنان و دختران در افغانستان مطابق به عرف افغانستان و شریعت اسلامی تامین است. 

توماس وست در بخش از سخنان خود هم‌چنان می‌گوید که برای خودکفایی افغانستان به پزشک، نرس و انجنیرهای زن نیاز است. وی هم‌چنان می‌افزاید که برای این نیاز باید به برای دختران زمینه‌ی آموزش و تحصیل در افغانستان فراهم شود. 

طالبان پس از به‌دست گرفن قدرت، دختران را از آموزش بالاتر از صنف ششم ممنوع کرد. هرچند طالبان در ابتدا گفته بودند که این ممنوعیت تا امرثانی است؛ اما با گذشت بیش از دو سال هنوز هم به دختران اجازه‌ی بازگشتن به مکتب داده نشده است. 

دوحه، پایتخت قطر به روزهای یک‌شنبه و دوشنبه میزبان نشست بین‌المللی فارمت دوحه بود که موضوع‌های مهم جهان در آن به بحث گرفته می‌شود. 

در روز نخست نشست دوحه زیرنام “آموزش برای او و توسعه برای همه” که برای دو روز برگزارشده بود   

اشتراک‌کنندگان درباره‌ی ایجاد فضای امن آموزشی برای دختران افغان نیز تاکید کرده‌اند. 

همزمان با پایان یافتن این نشست؛ اما برخی از دانش‌آموزان که بیش‌تر از دو سال می‌شود که آموزش محروم هستند، باردیگر خواستار بازگشایی مکتب‌های دخترانه استند. 

عاطفه، دانش‌آموز صنف نهم بود که طالبان آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرد. اکنون او می‌گوید بیش از سه سال می‌شود که مکتب نرفته است. عاطفه هم‌چنان می‌گوید که یک سال به‌خاطر قرنتین و دو سال دیگر به دلیل ممنوعیت آموزش از سوی طالبان از مکتب به دور مانده است. 

او، می‌گوید که پس از ممنوعیت آموزش، تمام نظم زندگی‌اش دگرگون شده است و اکنون در انتظار بازگشایی نهادیی آموزشی دخترانه است تا بتواند رویاها و هدف‌هایش را دنبال کند. « تمام زندگی خودم را بر اساس مکتب خو برنامه‌ریزی کرده بودم. فکر می‌کنم با بسته شدن مکتب، تمام زندگی مه رو به خرابی رفته.» 

فاطمه دانش‌آموز دیگر بازمانده از آموزش، عمل‌کرد طالبان را تاسف‌بار عنوان کرده و می‌گوید که آرزو و هدف هر دختری خدمت به وطن برای پیش‌رفت و ترقی کشورش است. 

او می‌گوید وقتی که حاکمان افغانستان مانع آموزش و پیش‌رفت زنان و دختران می‌شود برای او سایر دختران تاسف‌آور است. « وقتی خود دولت، نصف از پیکر جامعه در بخش آموزش که یکی از اصلی‌ترین و اساسی‌ترین حق یک انسان و دختر است ازش بگیرد؛ واقعا جای تاسف است.» 

حکیمه دانش‌جوی دانشگاه کابل که یک سال می‌شود از دانشگاه رفتن محروم است. او، با امیدواری می‌گوید که در بهار سال آینده زنگ تمام مکتب‌های دخترانه در سراسر کشور نیز نواخته شود. 

هم‌چنان با انتقاد از ممنوعیت آموزش دختران می‌گوید که حتا نمی‌تواند حدس بزند که چرا طالبان به دختران اجازه‌ آموزش و تحصیل نمی‌دهد. وی هم‌چنان می‌گوید که ممنوعیت دختران از آموزش، مبنای مذهبی و فرهنگی ندارد و طالبان هیچ دلیل منطقی و عقلانی برای ممنوعیت آموزش دختران ندارد. « حتا حدس زده نمی‌توانم که چرا طالبا اجازه نمی‌دهد که مکتب‌ها باز باشد و چرا اجازه نمی‌دهند که دختران درس بخواند؟ چون  نه ریشه‌ی دینی داره و نه ریشه‌ی فرهنگی‌ست. هیچ هیچ دلیل نداره.»  

شماری از فعالان حقوق زن، برگزاری نشست‌ دوحه را بی‎‌اثر عنوان کرده و می‌گویند که پس از به قدرت رسیدن طالبان در بیش از دو سال گذشته، نشست‌های زیادی در کشورهای مختلف برگزار شده است؛ اما این نشست‌های هیچ نتیجه‌ی نداشته است. 

ارغوان فرهمند، فعال حقوق زن می‌گوید که بیش‌تر از دو سال از حاکمیت طالبان در افغانستان می‌گذرد و باوجود برگزاری نشست‌های مختلف با محوریت موضوع مربوط به زنان؛ هنوزهم مکتب‌ها و دانشگاه‌های دخترانه مسدود است و هیچ تغییری در جهت بهتر شدن وضعیت زنان و دختران به وجود نیامده است.« اگر واقعا این نشست‌ها مفید واقع می‌شد، پس ما فعلا شاهد تغییر وضعیت در آموزش در افغانستان می‌بودیم.» 

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان در مورد نشست دوحه گفته است که برگزاری این‌گونه نشست برای افغانستان موثر نیست. 

ذبیح الله مجاهد در صحبت با تلویزیون طلوع نیوز گفته است که آموزش دختران مساله‌ی داخلی افغانستان و نیاز به نسخه‌ و پیش‌نهادهای بیرونی ندارند. «موضوع افغانستان تا حد زیاد ربط دارد به افغان‌ها در داخل کشور؛ از بیرون ما نه نسخه‌ها را نیاز داریم و نه پیشنهادات را نیاز داریم، در داخل اقدامات عملی می‌خواهیم.» 

نشست دوحه در حالی‌  درباره‌ی آموزش بانون در افغانستان تاکید صورت گرفته است که دختران بالاتر از صنف ششم ۸۱۲ روز می‌شود که اجازه حضور به مکتب‌ها را ندارند.