نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود

صفیه محیطی از بیست‌وپنج سال به این سو فعالیت‌های اقتصادی دارد، او می‌گوید از سن دوازده سالگی به بعد شاغل شده و اولین فعالیت اقتصادی‌اش را از مرغ‌داری آغاز کرده است، او در زمان طالبان نیز در خانه ننشسته و به فعالیت‌هایش ادامه داده است، برای معرفی بیشتر با او گفت‌وگویی ترتیب داده‌ام.

پرسش: در مورد تحصیلات تان بگویید؟

پاسخ: زمانی که صنف سوم مکتب بودم، انقلاب شد و من دیگر نتوانستم درس بخوانم مدتی از تحصیل ماندم و اما پدرم چون سواد کافی داشت کمکم کرد، علوم دینی و زبان را آموختم، زمانی که بزرگ شدم، دوستانم مرا به سواد حیاتی معرفی کردند و همزمان صنف‌های حرفه و قالین بافی فرا می‌گرفتم، بعدا شامل لیسه شبانه شدم و صنف دوازده را تمام کردم، اما دوست دارم دانشگاه را هم بخوانم.

پرسش:  از چه زمانی فعالیت‌های اقتصادی را برای زنان آغاز کردید؟

پاسخ: من از زمانی که دوازده سال داشتم، کار می‌کردم شغل‎‌های چون:خیاطی، گل‌دوزی قالین بافی و حتی از کاغذ خریطه درست کردم و در بازار فروختم و از پول آن برای خانه مصرف کردم، اکنون در دفتر ندای زن در بخش لوژیستیک کار می‌کنم و یک رستورانت را هم مدیریت می‌کنم، در اولین گام‌های اقتصادی‌ام لباس‌های دست دوم فروختم مرغ‌داری کردم، چون دختر بزرگ خانه بودم و مسؤلیت من بیشتر بود، برای اولین بار زمانی که می خواستم وظیفه بگیرم شانزده ساله بودم اما به دلیل کم بودن سن‌ام نمی توانستم اما من تقلب کردم و سن‌ام را یک سال بزرگ تر کردم تا این که توانستم آن را کار انجام دهم.

دختران را جمع کردم و برای آن‌ها علوم دینی درس می‌دادم و از این طریق معاش می‌گرفتم، اولین باری که معاش گرفتم آن را جمع کردم و برای یک تجارت پیشه دادم تا ماهانه از روی پولم برای من مفاد بدهد، و این طور بود که از وضعیت بد اقتصادی دیروز، امروز خانه و موتر و همه چیز دارم.

پرسش: چندسال است که ازدواج کردید و در موفقیت‌های که دارید چقدر شوهرتان نقش دارد؟

پاسخ: شوهرم همیشه مرا کمک کرده، به گونه‌ی مثال ایجاد رستورانت نظر من بود اما شوهرم روی آن بیشتر کار کرد و زمانی که مکان را کرایه کردم شوهرم وسایل را فراهم کردم دیوارها را رنگ کرد و همیشه در همه‌ی فعالیت‌های بیرون از خانه و در کارهای خانه  کمکم کرده و برایم قوت قلب بوده است.

پرسش: چه برنامه‌های برای آینده دارید؟

پاسخ: می‌خواهم زنان را بخصوص زنان مهاجر که حرفه یاد دارند اما امکانات ندارند دور هم جمع کنم و به آن‌ها کمک کنم تا پیشرفت کنند، دوست دارم بخش ارتوپیدی را هم برای زنان راه اندازی کنم.

پرسش: با کار کردن چقدر برای خانواده تان کمک کرده اید؟

پاسخ: دوسال بعد از این که شاغل شدم زندگی همه خانواده را من چرخاندم، برادرم را کمک کردم تا دانشگاه برود و اکنون قاضی شده است.

پرسش: به نظر  شما مشکلات اقتصادی می‌تواند در افزایش خشونت‌ها در برابر زنان نقش داشته باشد؟

پاسخ: به نظر من عامل اکثر خشونت‌ها، مشکلات اقتصادی در خانواده‌هاست، خانم‌ها باید راحت طلب نباشند و برای بهبود وضعیت اقتصادی خانواده شان قدم بردارند، من در زمان طالبان با شوهرم کار بوت‌سازی می‌کردم، قیچی چرم و چسب زدن را من انجام می‌دادم و شوهرم قالب می‌زد و زنان زیادی مشتری ما بودند.

مصاحبه کننده: سیمین صدف

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا