«زن کافر و خائن»؛ روایت نظامی زن از زندان و شکنجهی طالبان
آینور سعیدپور
یک نظامی زن پیشین افغانستان، از بازداشت، شکنجه و فشارهای طالبان پس از بازگشت این گروه به قدرت پرده برداشته است. این زن که سالها در وزارت دفاع افغانستان و بخشهای مرتبط با حقوق زنان فعالیت کرده، میگوید که طالبان او را به دلیل همکاری با دولت پیشین و نیروهای خارجی بازداشت و بهشدت شکنجه کردهاند.
شکریه، نظامی پیشین افغانستان، در گفتوگو با روزنامهی «دیلیمیل» گفته است که پس از سقوط کابل و تسلط دوبارهی طالبان در اگست ۲۰۲۱، زندگی او بهطور کامل تغییر کرد. او که بیش از یک دهه در وزارت دفاع افغانستان کار کرده بود، شغلش را از دست داد و به گفتهی خودش، هدف مستقیم طالبان قرار گرفت.
به گفتهی او، حدود چهل روز پس از ورود طالبان به کابل، افراد مسلح این گروه نیمهشب به خانه خانوادهاش یورش بردند. در این عملیات، او و پدرش بازداشت و مورد ضربوشتم قرار گرفتند.
شکریه، میگوید طالبان او را به همکاری با خارجیها و «خیانت به اسلام» متهم کردند. او پس از انتقال به یک بازداشتگاه غیررسمی در کابل، تحت بازجوییهای شدید، تهدید و شکنجه قرار گرفت.
این نظامی زن پیشین، گفته است که در دوران بازداشت، بارها مورد لتوکوب قرار گرفت و از ناحیه زانو و سر آسیب جدی دید. به گفتهی او، نیروهای طالبان با توهین و تحقیر، او را «زن کافر» و «خائن» خطاب میکردند.
او، افزوده که در بازداشتگاه هیچ دسترسی به وکیل، تماس با خانواده یا روند قانونی نداشته و کاملاً در اختیار افراد مسلح طالبان بوده است.
شکریه، اکنون در پاکستان بهسر میبرد و در انتظار پاسخ درخواست پناهندگی خود است. او، میگوید هنوز از دردهای جسمی ناشی از شکنجه رنج میبرد و برای مشکلهای روانی و اختلال پس از سانحه، دارو مصرف میکند.
این زن همچنان بخشی از زندگی خود در دوران نخست حاکمیت طالبان را روایت کرده و گفته که در کودکی شاهد شلاق خوردن پدرش توسط طالبان بوده است. او گفته که طالبان خانوادهاش را مجبور کردند عمهی ۱۷سالهاش را به ازدواج یکی از اعضای این گروه درآورند؛ زنی که از آن زمان تاکنون ناپدید شده است.
به گفتهی شکریه، خواهر۱۴ سالهاش نیز سالها بعد مجبور به ازدواج با مردی مسن شد. او میگوید خواهرش در جریان فرار خانواده از افغانستان، در یک حادثه جان باخت.
شکریه که زمانی در برنامههای حمایت از حقوق زنان فعالیت میکرد، اکنون وضعیت زنان افغانستانی را «بدتر از زندان» توصیف کرده و گفته که زنان در این کشور از ابتداییترین حقوق خود محروم شدهاند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، گزارشهای متعددی دربارهی بازداشت، شکنجه و تهدید نظامیان پیشین، فعالان حقوق زن و کارمندان دولت سابق منتشر شده است. طالبان همواره ادعا میکند که برای کارمندان و نیروهای حکومت پیشین «عفو عمومی» اعلام کردهاند، اما نهادهای حقوق بشری بارها از موارد نقض حقوق بشر، بازداشتهای خودسرانه و فشار بر زنان و فعالان مدنی در افغانستان ابراز نگرانی کردهاند.
