نامه‌ای به سازمان ملل: در برابر ممنوعیت آموزش دختران افغانستانی سکوت نکنید

آی‌نور سعیدپور

شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان، در نامه‌ای سرگشاده به کشورهای عضو سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری اعلام کرده که ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان، برای پنجمین سال پیاپی، پیامدهای عمیق اجتماعی، اقتصادی و روانی به ‌هم‌راه داشته و نیازمند اقدام فوری جهانی است.

در این نامه آمده که بیش از ۲.۵ میلیون دختر در افغانستان هم‌چنان از دست‌رسی به آموزش محروم ‌اند؛ وضعیتی که به گفته‌ی این نهاد، افغانستان را به تنها کشور جهان تبدیل کرده که در آن دختران از آموزش رسمی منع شده‌اند.

شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان، هشدار داده که این ممنوعیت باعث افزایش ازدواج‌های زیر سن، تشدید مشکل‌های روانی از جمله اضطراب و افسردگی، و کاهش امید به آینده در میان دختران شده است. در این نامه هم‌چنان تاکید شده که حذف دختران از نظام آموزشی، به گسترش فقر و کاهش فرصت‌های اقتصادی، به‌ویژه برای زنان، منجر شده است.

این نهاد چهار پیشنهاد اصلی را مطرح کرده است: فراهم‌سازی فرصت‌های آموزشی بدیل از جمله بورس‌های تحصیلی و آموزش‌های آنلاین، ارایه‌ی خدمات حمایتی روانی، به‌رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی به‌عنوان «جرم علیه بشریت» و افزایش فشارهای بین‌المللی بر حکومت طالبان.

شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان، از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا با روی‌ دست‌گرفتن اقدام‌های فوری و هماهنگ، از تداوم این بحران جلوگیری کرده و در برابر نقض حقوق اساسی دختران در افغانستان سکوت نکند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در ۱۴۰۰، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم ممنوع شد؛ اقدامی که با واکنش‌های شدید داخلی و بین‌المللی روبه‌رو شده و هم‌چنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در افغانستان به‌شمار می‌رود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا