جشن‌واره‌ی «اوسانه» در بلخ؛ نویسندگان زن برنده‌ی مقام‌های اول و دوم شدند

سیزدهمین دور جشن‌واره‌ی داستان کوتاه «اوسانه» که از سوی «خانه داستان بلخ» برگزار شده است، دو نویسنده‌ی زن جایگاه‌های برتر این جشن‌واره را به‌دست آوردند.

«خانه داستان بلخ» با نشر مطلبی در صفحه‌ی فیسبوکش اعلام کرده که زهره حسینی، با داستان «آن‌چه در روستا ماند» به دلیل نثر محکم داستانی، مقام نخست و سارا کامگار، با داستان «کفش‌های بانمک» و به‌خاطر ساختار داستانی قوی، در جایگاه دوم قرار گرفته‌اند.

بر اساس این اعلام هیات داوران، علی‌آقا فیاض با داستان «تخت بدون نام» و به دلیل شخصیت‌پردازی عالی و نثر محکم داستانی، مقام سوم این جشن‌واره را از آن خود کرده است.

هیات داوران هم‌چنان محمدضیا جویا، را برای داستان «لندی موش» و آسیه دانشیار را برای داستان «دلزده» شایسته‌ی تقدیر دانستند.

در بخشی از این مطلب آمده است که سیزدهمین دور جشن‌واره‌ی داستان کوتاه «اوسانه» ویژه‌ی نویسندگان افغانستانی زیر ۳۵ سال برگزار شده و ۱۱۰ نفر در آن اشتراک کرده بودند. آثار رسیده در سه مرحله مورد ارزیابی قرار گرفته و در نهایت ۲۳ داستان به مرحله نهایی راه یافتند.

برگزارکنندگان گفته‌اند که به برندگان مقام‌های اول تا سوم، علاوه‌بر گواهی‌نامه، به‌ترتیب ۱۵ هزار، ۱۰ هزار و ۵ هزار افغانی جایزه‌ی نقدی نیز اهدا می‌شود.

خانه داستان بلخ اعلام کرده است که به دلیل فراهم‌نشدن امکان حضور هم‌زمان زنان در مراسم، از برگزاری محفل حضوری اعلام نتایج صرف‌نظر کرده تا این برنامه به‌صورت کاملاً مردانه برگزار نشود.

این جشنواره از جمله رویدادهای ادبی نسبتاً پای‌دار در بلخ است که طی سال‌های اخیر به هدف حمایت از نویسندگان جوان، به‌ویژه افراد زیر ۳۵ سال، برگزار شده و تلاش کرده تا فضایی رقابتی و حرفه‌ای برای رشد داستان‌نویسی معاصر ایجاد کند. «اوسانه» در دوره‌های مختلف خود توانسته صدها اثر از نویسندگان تازه‌کار و نیمه‌حرفه‌ای را جذب و از میان آنان آثار برگزیده را معرفی کند و به این ترتیب به یکی از برنامه‌های مهم ادبی در شمال افغانستان تبدیل شود.

این جشن‌واره معمولاً آثار را در چند مرحله داوری می‌کند و معیارهایی چون نثر، ساختار داستان و شخصیت‌پردازی در انتخاب برندگان نقش اساسی دارد. با وجود این، برگزاری آن در سال‌های اخیر نیز با چالش‌هایی هم‌راه بوده و شرایط اجتماعی و محدودیت‌ها بر روند برگزاری محافل حضوری و مشارکت گسترده‌تر، تأثیر گذاشته است.

این در حالی‌ست که در سال‌های اخیر، فضای ادبی و فرهنگی افغانستان به‌ویژه برای زنان نویسنده، با محدودیت‌های جدی روبه‌رو شده است؛ اما با وجود این شرایط، جشن‌واره‌ی داستان کوتاه «اوسانه» در بلخ توانسته یکی از معدود بسترهای فعال برای حضور نویسندگان جوان باقی بماند.