نگارستان: بازگشت اجباری و دست‌مزد ناچیز؛ روزگار زنی برای دوام زندگی در هرات

حدیث حبیب‌یار

پس از ده سال زندگی در ایران، زنی که به‌تازگی به هرات اخراج شده، اکنون در یکی از خانه‌های این شهر سرگرم چسپاندن نگین بر تکه‌های زنانه است. او می‌گوید در بدل ساعت‌ها کار روزانه حدود ۱۰۰ افغانی درآمد دارد و با همین پول، هزینه‌های ابتدایی فرزندانش را تأمین می‌کند.

این زن که سرپرستی خانواده‌اش را بر دوش دارد، می‌گوید که پس از اخراج، با مشکلات زیادی روبه‌رو شده و هنوز نتوانسته کار ثابت و درآمد مناسب پیدا کند.
به گفته‌ی او، افزایش هزینه‌های مواد غذایی و کم‌بود فرصت‌های کاری، شرایط را برای زنان دشوارتر ساخته است.
او هر روز ساعت‌ها پشت دست‌گاه می‌نشیند و نگین‌های ریز را روی لباس‌ها و تکه‌های زنانه کار می‌کند.
این کارآفرین می‌افزاید که درآمد اندکش برای تأمین همه‌ی نیازهای خانواده کافی نیست، اما ناچار است برای گذران زندگی به همین کار ادامه دهد.
در ادامه او از وضعیت دشوار اقتصادی شکایت دارد و می‌افزاید که بسیاری از زنان بازگشته از مهاجرت نیز با مشکل بی‌کاری و نداشتن درآمد روبه‌رو اند.
این زن در حال پر‌کردن قالب‌ها از نگین‌ها
تصویری از این زن که در حال کارکردن است.
یک نوع قالب دیگری که این زن با آن روی تکه‌ها نقش میزند.
ورق‌های نگینی که توسط این زن برای چسپاندن روی تکه‌ها آماده شده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا