نظیمی: بدون خبرنگاران زن، رویدادها یکجانبه منتشر میشود
حدیث حبیبیار
آزیتا نظیمی، فعال حقوق زن و خبرنگار، بهمناسبت روز ملی خبرنگاران میگوید که با رویکارآمدن طالبان، ادامهی کار خبرنگاری برای زنان عملاً ناممکن شده و این وضعیت تأثیر عمیقی بر بازتاب واقعیتهای اجتماعی، بهویژه مسایل مربوط به زنان، گذاشته است.
او در صحبت با خبرگزاری بانوان افغانستان میافزاید که با وضع محدودیتها بر خبرنگاران زن، بخش بزرگی از واقعیتهای جامعه یا نادیده گرفته میشود یا بهگونهای «ناقص و یکجانبه» بازتاب داده میشود.
بهگفتهی او، نبود زنان در عرصهی رسانه سبب شده که روایتها، دردها و خواستههای نیمی از جامعه کمار شنیده شود و این موضوع به کاهش تنوع و اعتبار رسانهها انجامیده است.
بهگفتهی نظیمی، با رویکارآمدن این گروه، مجموعهای از عوامل از جمله محدودیتهای شدید بر آزادی بیان، سانسور گسترده، تهدیدهای امنیتی، فشارهای مستقیم و غیرمستقیم بر رسانهها و قوانین محدودکننده برای حضور زنان در محیطهای کاری، شرایطی را بهوجود آورده که بسیاری از خبرنگاران، بهویژه زنان، یا مجبور به ترک شغل خود شدند یا کشور را ترک کردند. او تأکید میکند که بسیاری از این خبرنگاران با خطر بازداشت، تهدید جانی و حذف از صحنه رسانهای مواجه بودند.
این فعال حقوق زن، از دست رفتن «نگاه و روایت مستقل زنانه» را بزرگترین خلأ ایجادشده در رسانهها میداند و میگوید که خبرنگاران زن نقش مهمی در ایجاد توازن، عدالت رسانهای و بازتاب صدای قشرهای آسیبپذیر داشته اند. به باور او، با نبود آنان، رسانهها بخشی از هویت و رسالت اصلی خود را از دست داده اند و فاصله میان واقعیتهای جامعه و محتوای منتشرشده بییشتر شده است.
نظیمی در ادامه دربارهی آیندهی حضور زنان در رسانههای افغانستان میگوید که این موضوع بهشدت وابسته به تغییرات اساسی در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور است. بهگفتهی او، تا زمانی که آزادی بیان تضمین نشود، امنیت خبرنگاران تأمین نگردد و حق کار و حضور اجتماعی زنان به رسمیت شناخته نشود، بازگشت معنادار آنان به رسانهها دشوار خواهد بود.
او همچنان بر ضرورت ایجاد فضای امن، رفع محدودیتهای قانونی، حمایت نهادهای بینالمللی و پذیرش نقش برابر زنان در جامعه تأکید کرده و میافزاید که با وجود تمام چالشها، امید و مقاومت زنان افغانستانی هنوز زنده است و میتواند زمینهساز بازگشت آنان به عرصهی رسانه در آینده باشد.
روز ملی خبرنگاران در افغانستان فرصتی است برای قدردانی از تلاشهای خبرنگاران و نقش آنان در بازتاب واقعیتهای جامعه، اطلاعرسانی و پاسداری از آزادی بیان. این روز در سالهای گذشته با برگزاری برنامهها و تقدیر از خبرنگاران همراه بوده؛ اما در سالهای اخیر، بهویژه در شرایط دشوار کنونی، بیشتر به نمادی از چالشها، محدودیتها و خطراتی تبدیل شده است که خبرنگاران، بهخصوص زنان، با آن روبهرو هستند.
با رویکارآمدن طالبان، محدودیتهای گستردهای بر فعالیت رسانهها و بهویژه حضور زنان در این عرصه اعمال شده است. ممنوعیت کار در بسیاری از بخشها، قوانین سختگیرانه در پوشش و حضور اجتماعی، سانسور محتوا و فشارهای امنیتی، سبب شده تا شمار زیادی از خبرنگاران زن یا از کار کنار گذاشته شوند یا ناگزیر به ترک کشور گردند؛ وضعیتی که به کاهش حضور زنان و تضعیف بازتاب مسایل مرتبط با آنان در رسانهها انجامیده است.
