پولیس‌های زن پیشین، در حاکمیت طالبان مخفیانه زندگی می‌کنند

دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید که نیروهای پولیس زن حکومت پیشین افغانستان، اکنون تحت تهدید طالبان قرار دارند. این سازمان افزوده است که پولیس‌های زن پیشین اکنون از ترس انتقام‌جویی طالبان به گونه‌ی مخفیانه زندگی می‌کنند.

دیده‌بان حقوق بشر امروز «پنج‌شنبه، 19 میزان) گزارشی در مورد وضعیت پولیس‌های زن حکومت پیشین را تحت عنوان «خیانت دوگانه: سوءاستفاده‌ها از زنان پولیس افغانستانی در گذشته و حال» را منتشر کرد.

در گزارش آمده است که از اگست 2021، نیروهای طالبان صدها قتل انتقام‌جویانه از مردانی را که در نیروهای امنیتی دولت سابق خدمت کرده بودند، انجام دادند؛ بسیاری از پولیس‌های زن سابق از ترس شناسایی شدن مخفیانه زندگی می‌کنند.

دیدبان حقوق بشر، برای تهیه این گزارش با ۲۴ زن از نیروهای پولیس حکومت پیشین مصاحبه کرده است. با ده نفر از این زنان به گونه‌ی حضوری و با ۹ نفر از راه دور در پنج ولایت افغانستان گفت‌وگو شده است. هم‌چنین با ۵ نفر این زنان که در ایالات متحده، سویدن، ایتالیا، ایران و پاکستان استند، نیز صحبت کرده است.

در این گزارش آمده است که  برخی از پولیس‌های زن گفته‌اند که تماس‌های تلفنی ترس‌ناکی و تهدیدآمیز از مقام‌های طالبان دریافت کرده‌اند که به آنام گفته می‌شود برای بازجویی به اداره‌های این گروه مراجعه کنند.

این نهاد می‌گوید که پس از حاکمیت طالبان، بسیاری از پولیس‌های زن پیشین خانه‌های خود را ترک کرده‌اند، به دنبال پناهندگی در همسایه‌گی ایران یا پاکستان بوده‌اند، یا سعی کرده‌اند برای دریافت پناهندگی به کشورهای دیگر بروند.

دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید که پس از روی کار آمدن طالبان، همه‌ی زنانی که در دولت سابق به عنوان کارمندان ملکی کار می‌کردند، شغل خود را از دست دادند.

به گفته‌ی این نهاد، با این حال طالبان تعدادی از پولیس‌های زن را در بخش‌های چون بازرسی بدن زنان و نگه‌بانی از زندانیان زن دوباره به کار گرفته است؛ اما بیش‌‎تر آنان بی‌کار شده و مبنع‌های درآمد شان را از دست داده است.

دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید که بسیاری این پولیس‌های زن هویت خود را پنهان کرده و در جاهای دور دست زندگی می‌کنند.

دیدبان حقوق بشر نوشته است چند پولیس زن حکومت پیشین به دست اقارب خود که معتقد بودند این زنان «آبروی» خانواده‌ها برده‌اند، کشته شده‌اند. طبق این گزارش، طالبان تحقیق‌های معتبری درباره‌ی کشته شدن این زنان انجام نداده است.

زنان مصاحبه‌کننده هم‌چنین گفته‌اند که طالبان به شکل خشونت‌آمیزی برای بازرسی به خانه‌های آنان هجوم می‌برند، به مردان خانواده حمله و اموال خانه را تخریب می‌کنند.

بسیاری از این زنان گفتند که وقتی درآمد خود را از دست دادند، اعضای خانواده‌ی آنان را مورد آزار و اذیت فزیکی قرار دادند و آنان را به دلیل انجام کارهای «شرم آور» طرد کردند.

بیش‌تر پولیس‌های زن سابق که با آنان صحبت شده، اثرهای طولانی‌مدت سلامت‌روانی را گزارش کردند؛ اما نتوانستند حمایت روانی اجتماعی مناسبی را پیدا کنند یا از عهده آن برآیند.

دیدبان حقوق بشر در گزارش خود نوشته که نیروهای پولیس زن در زمان کار خود در حکومت پیشین نیز مورد «آزار و اذیت جنسی و تجاوز» از سوی همکاران مرد خود قرار گرفتند.

در این گزارش آمده است: «پلیس زن سابق سوءاستفاده سیستمی را از جمله درخواست‌های مکرر مافوق برای رابطه جنسی در ازای ترفیع، پست‌های مطلوب یا اجتناب از اخراج از مشاغل توصیف کرده‌اند».

این گزارش در حالی منتشر می‌شود که پس از حاکمیت طالبان، صدها هزار زن که در تشکیلات وزارت داخله و دفاع کار می‌کردند؛ وظیفه‌های شان را از دست دادند.

تعدادی از آنان به دلیل ترس از پی‌گیری شدن، به کشورهای مختلف پناه برده اند.