مبارزه برای آموزش؛ دانشجویان زن پزشکی مخفیانه به آموزششان ادامه میدهند
لیدا بارز
شماری از دانشجویان پزشکی زن پس از یکسال ممنوعیت از آموزش در دانشگاهها به شمول دانشگاههای پزشکی؛ اکنون به آموزشهای شان به گونهی مخفیانه ادامه میدهند.
خبرگزاری الجزیره در یک گزارش میگوید؛ این دانشجویان نگران هستند که در هنگام آموزش مخفی از سوی طالبان دستگیر و اخراج شوند.
طالبان در ۲۹ قوس ۱۴۰۱، تمامی دانشگاهای خصوصی و دولتی را بستند. الجزیره نوشته است که در پی این فرمان طالبان، بیشتر از سه هزار زن که قبل از ممنوعیت آموزش، دانشآموختهی دانشکدههای پزشکی بودند؛ با صدور فرمان رهبر طالبان از شرکت در آزمونهای نهایی که برای انجام شغل طبابت ضروری است محروم شدند.
همزمان با این طالبان در این تاریخ امتحان اگزیت یا شواری طبی را از دختران دانشآموختهی رشتههای طبی نگرفت.
خبرگزاری الجزیره در صحبت با یکی از دانشآموختهی رشته پزشکی میگوید؛ او پس از پنج سال آموزش در رشته پزشکی اکنون در شفاخانهای به صورت مخفیانه دوره آموزش عملی خود را سپری میکند. او به الجزیره گفت که آخرین باری که طالبان این شفاخانه بازرسی کردند و او مجبور شد آن روز در خانه بماند.
این دانشآموخته رشته پزشکی میگوید که با ادامه محدودیتهای طالبان فکر نمیکند بیش از چند ماه دیگر بتواند در برابر فشار ازدواج مقاومت کند مگر این که دانشگاها تا آن زمان بازگشایی شوند.
نور یکی دیگر از دخترانی است که پس از ممنوعیت حق آموزش برای دختران یک دوره کارآموزی دو ماهه را در یک شفاخانه آغاز کرد.
این دانشآموخته رشته پزشکی میگوید که مدیران این شفاخانه مدت زمان کارآموزی را برای مشاهده عملیاتهای پزشکی تمدید کردند. نور میگوید که همیشه هراس دارد که اگر طالبان او را در حال تحصیل در آنجا ببینند چه اتفاقی خواهد افتاد.
با محرومیت زنان از آموزش، سازمانهای امدادی میگویند که بخش صحت باروری و زنان با چالش بزرگی روبهرو شده است.
پیش از این نیز انستیتوت تحقیقاتی موسوم به “پرسش” پژوهشی را در مورد دسترسی زنان به خدمات صحی تحت حاکمیت طالبان انجام داده است.
یافتههای این نهاد تحقیقی نشان میدهد که دستورهای طالبان همراه با هنجارهای محافظهکارانهی اجتماعی، تاثیر شدیدی بر دسترسی زنان به خدمات مراقبتهای صحی، بهویژه در منطقههای روستایی داشته است.
در همین حال امینالحق مایل، معاون کمیته سویدن در افغانستان نیز به الجزیره گفت که «زنان در کابل و ولایات از کمبود پزشک زن و از عدم دسترسی به امکانات بهداشتی رنج میبرند.»
سازمان ملل نیز هشدار داده است که توقف آموزش دختران و زنان در بخشهای کلیدی چون صحت باعث مرگ و میر بیشتر زنان در افغانستان خواهد شد.
بر اساس آخرین آمار سازمان جهانی بهداشت در هر ۱۰۰ هزار تولد در افغانستان، ۶۳۸ زن جان خود را از دست میدهند، و حتی این رقم در برخی مناطق دور افتاده به پنج هزار مرگ میرسد.
کاهش کمکهای خارجی در بخش صحت و فرار نیروهای متخصص به خصوص پزشکهای زن باعث شده تا نظام صحی در افغانستان در وضعیت فروپاشی قرار بگیرد.
