واکنش‌ها در پی پایان یافتن سال آموزشی بدون حضور دختران در افغانستان

سال آموزشی در مناطق سردسیر در افغانستان بدون حضور دختران بالاتر از صنف ششم در حالی به پایان رسید که این دانش‌آموزان دختر هنگام وداع با هم‌صنفی‌هایشان، با گریه مکتب را ترک کرده‌اند. 

شماری از این دختران که بعد از این نمی‌توانند به مکتب بروند و محروم شده اند، نشر تصاویر آنان در شبکه‌های اجتماعی با واکنش‌های گسترده‌ی مواجه شده است. کاربران با اشتراک گذاشتن تصویر دانش‌آموزان دختر، آن را «خداحافظی تلخ و دردناک» توصیف کرده‌اند. 

همزمان با این، وزارت مالیه‌ی ایالات متحده آمریکا از وضع تحریم‌‌های تازه بر ده‌ها فرد از جمله دو مقام طالبان، فریدالدین محمود، ریيس اکادمی علوم و خالد حنفی، وزیر امر به معروف و نهی از منکر «به دلیل نقض جدی حقوق بشر در رابطه با سرکوب زنان و دختران، از جمله از طریق محدود کردن دسترسی به آموزش متوسطه برای زنان و دختران در افغانستان صرفاً بر اساس جنسیت» به فهرست تحریم‌ها اضافه شده است. 

در این مورد یک تن از آموزگاران در دانشگاه بلخ گفت: دکترین آموزشی در نظام‌های سیاسی افغانستان در طول ۱۰۰ سال گذشته کمتر به نفع زنان بوده است. زیرا تهدیدهای از آدرس جامعه سنتی بیشتر متوجه آنان است. به باور این آموزگار؛ محرومیت مزمن دختران از آموزش در دانشگاه‌ها و مکاتب پیامدهای ناگوار و گسترده‌ای در ابعاد مختلف جنسیتی، فرهنگی، اقتصادی، توسعه‌وی، بهداشتی، اجتماعی و حقوق بشری دارد.

در همین‌حال، برخی از دختران محروم از آموزش می‌گویند که به مرده‌های متحرک تبدیل شده‌اند و دیگر امیدی به بازگشایی مکتب‌ها تحت حاکمیت طالبان ندارند. به‌تازه‌گی، دیده‌بان حقوق بشر نیز با نشر گزارشی گفته که سیاست‌های نادرست طالبان، مکتب‌های پسرانه را نیز با شکست مواجه کرده است.

همزمان‌ با این، شیرمحمد عباس ستانکزی، روز پنج‌شنبه، قوس، در برنامه‌ فراغت برخی از دانش جویان گفته است که مسدود ماندن دروازه مکتب‌ها به روی دختران  دانش‌آموز یکی از علت‌های بنیادی فاصله گرفتن مردم و برخی از کشورها از امارت اسلامی است.

در پی نقض حقوق زنان و دختران در افغانستان، کاربران در شبکه‌های اجتماعی گفته اند که این وضعیت باید وجدان جمعی را در مقابل طالبان بیدار کند و شمار دیگر صنف ششم را به‌عنوان مرحله آخر فراغت دختران از مکتب،‌ «غم‌انگیز» خوانده‌اند. با این حال آنان نمی‌توانند به درس و مکتب بروند. 

این در حالی‌ست که با گذشت بیش از دو سال (۸۰۹) روز از بسته ماندن دروازه‌های مکتب به روی دختران بالاتر از صنف ششم می‌گذرد، هنوز از بازگشایی مکتب‌ها به روی دختران بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها خبری نیست. طالبان نیز برای بازگشایی دوباره مکاتب هیچ اقدامی نکرده اند.