روز جهانی جوانان بدون حضور دختران جوان

امروز دوازدهم اگست برابر است با روز جهانی جوانان، از این روز همه ساله با حضور دختران جوان در همایش‌های جداگانه تجلیل به عمل می‌آمد، اما پس از روی کار آمدن طالبان در کشور از این روز برای دختران دیگر تجلیلی به عمل نیامد.

شرمیلا دختر خانم جوانی است که در این مدت به گفته ی خودش اساسی ترین حقوق خود را از دست داده است، او بیان می‌دارد که این روز برای دختران در افغانستان هیچ معنی ندارد مگر اینکه دختران بتوانند مانند پسران درس بخوانند.

شرمیلا خودش از دخترانی است که سال گذشته با اخذ 350 نمره وارد رشته‌ی طب دانشگاه هرات شد، او بیان می‌دارد که زمانی می‌تواند امیدوار باشد که تمام دختران مانند پسران بتوانند تحصیل کنند.

“ما زمانی میتوانیم از این روز تجلیل کنیم که همه جوانان از حق و حقوق اساسی برخوردار باشند اما متاسفانه ما می‌بینیم که دختران جوان چگونه به سرنوشت شان بازی می‌شود و ما هم بدون این که چیزی از آینده چیزی را بدانیم ما فقط همین را میدانیم که جوانی ما در حال رفتن است بدون این که از او استفاده کرده باشیم.”

شرمیلا همچنان بیان میدارد که به عنوان یک دختر خانم جوان هیچ امیدی برای آینده ندارد چون او فعلا به دلیل محدودیت ها خانه نشین است.

“محدودیت‌های که طالبان روی ما وضع کردند کلا انگیزه‌ی زنده‌گی را از ما گرفته و ما باید بیشتر در جستجوی این باشیم که همین فعلا با ضایع کردن وقت خود چگونه کاری را انجام بدهیم که مفید باشد.”

از سوی دیگر شبانه نیز یک تن از دختر خانم‌های جوانی است که به دلیل از دست داادن کار خود خانه نشین شده است او بیان می‌دارد که در این مدت دوسال زنان تمام حق و حقوق خود را از دست داده اند و فعلا قشر جوان امیدی برای زنده‌گی کردن ندارند.

“شاید باور تان نشود من از زمانی که خانه نشین شدم، خیلی ناامید شدم و فعلا هم فکر میکنم که اگر همین کارهای طالبان ادامه یابد نسل جوان اما خیلی ناراحت و غمگین به بار خواهد آمد، طالبان با این ظلم خود دختران را خیلی از زنده‌گی و نامید می‌کنند.”

شبانه یک تن از دختر خانم‌های جوانی بود که در دوره‌ی جهموریت همزمان کار می‌کرد و درس نیز می‌خواند او بیان داشت که زنان به دلیل خانه‌نشین شدن از سوی حکومت فعلی، دچار مشکلات روانی نیز شدند.

“باور کنید از زمانی که من هم خانه نشین شدم کلا اوضاع روحی و روانی من خوب نیست، شاید گاهی روزها من بیرون بروم اما هرگز نمی‌تواند برای من جایگزین درس و کار من شود، بابت این‌که دیگر نمی‌توانم درس بخوانم و کار بکنم.”

از سوی هم فعالان حقوق زن می‌گویند که سرکوب دختران جوان در کنار نقص حقوق اساسی شان، وضعیت روحی و روانی آنان را نیز به خطر می‌اندازد.

شایق لطفی یک تن از فعالان حقوق زن می‌گوید که دختران جوان از این روز هرگز نمی‌توانند به عنوان روز جهانی جوان تجلیل کنند.

خانم لطفی علت اساسی‌ این نگرانی را وضع محدودیت‌ها به روی زنان می‌داند.

“دختران جوان تجلیلی ندارند از این روز، دختران زمانی می‌توانند که تجلیل کنند که دروازه‌های مکتب‌ها باز باشد، دروازه‌های دانشگاه‌ها باز باشد، طالبان این‌گونه با خانه‌نشین کردن دختران جوان ما انگیزه و استعداد را در دختران کشتند، همین‌گونه که من می‌بینم هیچ راهی نیست و هیچ آینده‌ی روشنی برای دختران جوان ما نیست.”

خانم لطفی هم‌چنان بیان داشت که زنان نیمی از پیکر جامعه هستند و تا زمانی‌که زنان نتوانند کنار مردان باشند؛ مردان نیز کار کرده نمی‌توانند.

روزجهانی جوانان در این دو سال در حالی در افغانستان تجلیل می‌شود که از زمان روی کار آمدن طالبان و افزایش محدودیت‌ها در این دو سال این دومین باری‌ست که از این روز بدون حضور دختران برای جوانان پسر، تجلیل به عمل می‌آید.