روایتی از سه دهه کار رسانهیی همیشهبهار غفوری
نزدیک به سه دهه در رسانه کار کرده است. زندگی شغلی همیشهبهار پر از فراز فرود بوده طوریکه سالها پنهان از خانوادهی همسرش کار کرده است. اما میگوید از چهارده سالگی برای رسیدن به اهدافاش همواره تلاش کرده است.
خبرنگاران زن همواره از وضعیت بد امنیتی و حمایت کم خانواده برای ادامهی فعالیتشان شکایت دارد اما برخی از خبرنگاران زن در کشور هستند که در کنار این چالشها سالهاست فعالیت رسانهیی خود را ادامه میدهند.
همیشهبهار غفوری، روزنامهنگاری که 26 سال در رسانههای مختلف کار کرده است. میگوید که مانند سایر زنان کارش را با چالشها و محدودیتها آغاز کرد.
خانم غفوری میگوید که هرچند خانوادهاش تا حدودی او را حمایت کردند اما چالشهای اساسی در حوزهی کارش را پس از ازدواج تجربه کرد.
«شوهرم مرا پنهان از خانوادهاش دفتر میبرد.»
به گفتهی خانم غفوری، با محدودیتها و چالشهایی که سد راه زندگی کاریاش بود به کارش در رسانهها ادامه داده است.
او از چهارده سالگی کارش را در رادیو تلویزیون افغانستان در کابل به حیث گوینده آغاز کرد و 10 سال آنجا کار کرد.
خانم غفوری میافزاید: «به دلیل این که در چهاردهسالگی شامل کار نمیشدم در تذکره چهار سال عمر خود را بیشتر زدم تا کارکرده بتوانم.»
وی در رادیو تلویزون ملی هرات در بخش گویندگی و تخنیک کار میکند و حدود 16 سال در این رسانه مصروف فعالیت است.
او همچنان در یکی از رادیوها و تلویزیونهای خصوصی کار کرده است اما اکنون نیز در بخش تهیهی برنامههای رادیو و تلویزیون ملی هرات کار میکند.
خانم غفوری پس از اینکه از کابل به هرات آمد در زمان طالبان نتوانست به کارش ادامه دهد و مدت 10 سال بیکار ماند، اما پس از رژیم طالبان دوباره کارش را در رادیو و تلویزیون هرات آغاز کرد و 16 سال است که کار میکند.
خانم غفوری میگوید، مدت چهار ماه در تلویزیون ملی هرات گردانندگی میکرد اما آنزمان کار او روی تصویر با انتقادهای همراه بود. او که نمیخواست این تابو را بشکند و خودش را تغییر دهد به کار گردانندگی در تلویزیون ادامه نداد و بخش نشرات رادیو و تلویزیون هرات را پیشبرد.
به گفته وی: «۱۶ سال پیش برخی از من خواستند که با حجاب کامل در پردهی تلویزیون حضور یابم اما من مخالفت کردم چون نمیخواستم خودم را تغییر دهم.»
خانم غفوری همچنان از حضور کمرنگ خبرنگاران زن در رادیو تلویزیون هرات گلهمند است.
او تنها زنی است که در این رسانه بهطور رسمی کار میکند و میگوید در کنار همکاران مرد برای تهیهی برنامههای تلویزیونی و رادیویی کار میکند.
خانم غفوری که تنها نانآور خانه نیز هست چهار فرزند دارد و دو سال از مرگ همسرش میگذرد.
وی میگوید، وضعیت اقتصادی خوبی ندارد اما تلاش میکند با کار در این بخش به فرزندانش کمک کند درس بخوانند و زندگی بهتری داشته باشند.
او از وجود چالشهای امنیتی برای خبرنگاران زن شکایت دارد و میگوید بارها با تهدیدهای امنیتی مواجه شده است.
خانم همیشه بهار میگوید، با وجود تهدیدهای امنیتی و دیدگاههای سنتی مردم در هرات کارش را ادامه میدهد و تا آخر عمر در رسانهها کار خواهد کرد.
این در حالیست که بر اساس آمار کمیتهی مصوونیت خبرنگاران در شش ماه آخر سال جاری خورشیدی، ۱۸ درصد از کارکنان رسانهای زن، کاهش یافتند.
شیوع کووید-19، تهدیدهای امنیتی و عدم حمایت خانوادهها از جمله عواملی است که در کاهش آمار خبرنگاران زن در کشور نقش دارد.
گزارشگر: بهشته عزیز
