زنان بیسرنوشت در معرض خطرهای جدی
شوهر مریم بیست سال است که غیبت دارد. او در این مدت بیست سال، تنها پسراش را به تنهایی و با کارگری در خانههای مردم بزرگ کرده است.
سه سال پس از ازدواج مریم، شوهرش راهی پاکستان شد و تا امروز بر نگشت. او تا امروز نتوانسته شوهرش را ببیند و یا این که از وی طلاق بگیرد.
او یکی از زنان بیسرنوشتی است که در طول بیست سال غیبت شوهرش در بیسرنوشتی مطلق به سر برده است. مریم چندی پیش خبر شد که شوهرش در پاکستان دوباره ازدواج کرده است.
عدم آگاهی زنان از حقوق شان سبب شده تا بسیاری از آنان در صورت متضرر شدن از خشونت، سالهای سال بیسرنوشت زندگی کنند.
شکریه یکی دیگر از زنانی است که در بیسرنوشتی بهسر میبرد، او به دلیل خشونتهای خانوادگی از خانهی شوهرش بیرون رانده شده و اکنون جایی برای رفتن ندارد.
وی در یکی از شهرستانهای هرات زندگی میکند و به نهادهای حقوقی و مدافع حقوق زنان دسترسی ندارد.
شکریه اکنون در حالت بلاتکلیفی به سر میبرد چون پدرش نیز او را با فرزنداناش قبول نکرده است.
مسوولان در کمیسیون مستقل حقوق بشر هرات نیز میگویند که زنان بیسرنوشت آمار زیادی در هرات دارند.
عطیه اللهی مسوول بخش زنان کمیسیون ساحوی حقوق بشر میگوید، قضیههای این زنان طوری است که برخی به دلیل معتاد بودن شوهر و یا غیبت طولانی مدت شوهر به این کمیسیون مراجعه میکنند و یا زندگی خود را در بلاتکلیفی به سر میبرند.
وی میافزاید، اگر این زنان از قانون باخبر باشند، میتوانند در صورت وجود مشکلات یاد شده، ادعای تفریق کنند.
به گفتهی خانم اللهی، در هر هفته یکی از زنان به دلیل بلاتکلیفی برای دادخواهی و یا مشورهخواهی به این کمیسیون مراجعه میکند.
این زنان و کودکان شان در معرض خطرهای جدی اند.
سکینه حسینی فعال حقوق زن در هرات میگوید، این وضعیت، زنان را دچار فشارهای روحی- روانی کرده و سبب میشود تا کودکان شان نیز بیسرنوشت شوند.
خانم حسینی میافزاید، این زنان و کودکان شان در معرض خطرات بسیار زیادی اند و باید برای دسترسی آسان این زنان به نهادهای عدلی و قضایی، راهکاری از سوی حکومت سنجیده شود.
برای دانستن وضعیت زنان بیسرنوشت در هرات و برنامههای ادارهی امور زنان برای آنان با تماسهای مکرر موفق نشدیم تا صحبتهای انیسه سروری رییس ادارهی امور زنان هرات را در این رابطه داشته باشیم.
گزارشگر: سیمین صدف
