دختری که با گزارشگری رفیق است
“بیایید تابوها و جملات ساخته شده درمتن جامعه و حک شده در ذهن خود را بشکنیم و زن را جنس دوم نه، بلکه به عنوان یک قدرت بشناسیم و برای اصل انسانیت بیاندیشیم.” این بخشی از صحبتهای نجوا عالمی، گزارشگر شبکهی تلویزیون زن است که برای معرفی بیشتر با کارکردها و فعالیتهایش، با او گپوگفتی داشتهایم که در ادامه میخوانید.
پرسش: نجوا عالمی که است؟
پاسخ: نجوا عالمی در ماه میزان سال 1372 هـ.ش. در ولایت زیبای بدخشان چشم به جهان گشوده است. تعلیمات ابتدائی، متوسطه و لیسه را در مکتب نسوان «نمبر یک ولایت بدخشان» فرا گرفته و به تعقیب آن در رشتههای کیمیا و خبرنگاری تحصیلات عالی خود را در ولایت بدخشان به پایه اکمال رسانده است. اکنون بهعنوان گزارشگر در شبکه تلویزیون زن فعالیت میکنم و در گروههای کتابخوانی، کتابهای گردشگر، کافه کتاب 451 و آکادمی نردبان، مصروف فعالیتهای فرهنگی هستم.
پرسش: از چه زمانی فعالیتهای رسانهای تان را به عنوان گزارشگر در رسانهها آغاز کردید؟
پاسخ: فعالیتهای ابتدایی خود را از یک ماهنامه آغاز کردم. سپس در شبکهی معارف فعالیت داشتم، به تعقیب آن به مدت شش ماه بعنوان مسوول ارتباطات با رسانهها، در دانشگاه جهان نور کار کردم و از مدت دو سال به این طرف، بهعنوان گزارشگر و ویراستار در شبکهی زن انجام وظیفه میکنم.
پرسش: از دیدگاه شما؛ ویژگی یک گزارشگر خوب چه است؟
پاسخ: گزارشگر باید شخص کنجکاو و پیگیر باشد، که انگیزهی بسیار قوی در پی پیدا کردن دلایل رویدادهاست. یک گزارشگر باید تیزهوش و با درک بالا باشد، یک گزارشگر همچنان باید دارای دقت بالا و سرعت عمل بالایی باشد. گزارشگر بایستی دارای قدرت تفکر بالایی باشد، یک گزارشگر باید توانایی بالای ارتباط برقرار کردن با دیگران را داشته باشد و همچنان یک گزارشگر خوب باید مهارت کسب اطلاعات را بلد باشد.
پرسش: شما در تهیه چه نوع گزارشهایی خود را راحتتر و موفقتر احساس میکنید؟
پاسخ: من بیشتر با گزارشهای انتقادی، جنجالی و موضوعی خودم را راحتتر احساس میکنم.
پرسش: در این تردیدی نیست که هر کس در زندگی خود اهدافی دارد؛ اهداف نجوا عالمی با کار کردن به عنوان گزارشگر در شبکهی زن چه است؟
پاسخ: من هم با کار کردن در پهلوی اینکه اهداف فردی دارم، اهداف جمعی نیز دارم. دوست دارم با کار کردن در چنین شبکهای فرصت را غنیمت بشمارم و دردهای واقعی زنان را انعکاس دهم و جایگاه نمادین زنان را در جامعه به یک جایگاه واقعی که حق شان است، تبدیل کنم.
پرسش: وضعیت و حضور بانوان را در رسانههای مرکز کشور چگونه میبینید؟
پاسخ: حکومت وحدت ملی مسیر پیشرفت را برای زنان در تمام عرصهها از جمله خبرنگاری هموار ساخته است، که از آنجمله میتوان به آغاز فعالیتهای شبکهی زن اشاره کرد. این جای بس خوشحالیست که در مرکز کشور تعداد بانوان خبرنگاران در رسانهها در چند سال اخیر، به صورت غیرقابل انتظاری افزایش یافته است.
پرسش: تجربهی روبرو شدن با چه نوع چالشهایی را تا به حال دارید؟
پاسخ: در کشور بستهای چون افغانستان؛ زمانیکه یک بانو به عنوان گزارشگر قصد وارد شدن به فضای کاری را دارد، در ابتداء باید از مرزهای کوچک اجتماعی که متشکل از خانواده است، عبور کند و سپس با جامعهی بزرگتر که همانا افراد کهنهاندیش و ذهن بسته هستند، مقابله کند که این به پخته شدن فردی کمک زیادی میکند.
با چالشهای خانوادگی که خوشبختانه توانستم 70 درصد کنار بیایم و برای مبارزه کردن با محیط بیرون نیز، از هیچ نوع تلاشی دریغ نمیکنم. روبرو شدن به هر چالشی برایم حس قویتر شدن و باانگیزهتر شدن را میدهد.
پرسش: آیا تا به حال برای بانوان فعالیتی داشتهاید؟
پاسخ: اولا که کار کردن با یک نهادی که هدف اصلی آن فعالیتکردن در راستای زنان و منعکس ساختن تواناییها و چالشهایشان است، فعالیتی برای زنان شمرده میشود و در پهلوی آن در برنامههای اجتماعی و فرهنگی که برای بانوان برگزار شده بودند، اشتراک کردم.
پرسش: در مورد برنامههای آیندهتان برای مخاطبان ما بگویید؟
پاسخ: عاشق وظیفهام (گزارشگری) هستم. روی این منظور، همیشه دوست دارم تا بیشتر تمرکز خود را بر روی تقویت خودم در این راستا تخصیص بدهم، تا روزی بهترین گزارشگر در سطح جهانی باشم و در رسانهی دلخواه خود فعالیت کنم.
پرسش: از دغدغههای کاری که بگذریم؛ دوست دارم علایق شخصی نجوا عالمی را نیز بدانم؟
پاسخ: غذای مورد علاقهی من «ماکارونی» است، رنگ مورد علاقهی من «زعفرانی» است، رهبران مورد پسند من «چگوارا و مهاتما گاندی» اند، ورزشهای مورد علاقهی من «مبارزهی آزاد و یا بوکس» است و شاعر مورد علاقهی من «حضرت مولانا» است.
پرسش: بهعنوان پرسش آخر؛ پیام شما برای همنوعانتان چه است؟
پاسخ: بیایید تابوها و جملات ساخته شده در متن جامعه و حک شده در ذهن خود را بشکنیم و زن را جنس دوم نه، بلکه بعنوان یک قدرت بشناسیم و برای اصل انسانیت بیاندیشیم.
ترتیب: ضیاگل عظیمی
