شگوفه صدیقی: می‌خواهیم تلویزیون زن به یک نهاد آموزشی بدل شود

تلویزیون زن، نخستین رسانه‌ای تصویری ویژۀ زنان در افغانستان است که از یک سال به این سو نشرات‌اش را آغاز کرده است. برای آگاهی بیشتر در مورد فعالیت‌ها و برنامه‌های این رسانه خبرگزاری بانوان افغانستان گفت‌وگویی را با شگوفه صدیقی مدیر مسوول تلویزیون زن ترتیب داده است که در ادامه می‌خوانید.

پرسش: در مورد خودتان و تحصیلات تان به مخاطبان خبرگزاری معلومات دهید؟

پاسخ: شگوفه صدیقی هستم در سال 1390ه.ش از مکتب فارغ شدم و در سال1391 ه.ش وارد دانشکدۀ ژورنالیزم کابل شدم. در دوران دانشجویی‌ام بارسانه‌های مختلفی چون، روزنامه،ماهنامه، گاهنامه وهمچنان بعضی نهادهای رسانه‌ای همکاری داشتم.

پس از ختم دورۀ دانشجویی، از طریق نهاد رسانه‌ای انترنیوز به تلویزیون خورشید معرفی شدم و مدت سه ماه در بخش گزارشگری کار کردم. در این مدت موضوعات زیادی را آموختم و پس از آن در تلویزیون زن به عنوان گزارشگر شروع به کار کردم و نظر به زحمات زیادی که کشیدم به عنوان معاون مدیرخبر به کار ادامه دادم و پس از دو ماه به عنوان مدیر خبر تعین شدم مدت چهارماه مدیرخبردر تلویزیون زن بودم و بعد از فعالیت‌هایی زیادی که انجام دادم در حال حاضر مدیر مسوول تلویزیون زن هستم.

پرسش: دربارۀ تلویزیون زن معلومات دهید؟

پاسخ:  تلویزیون زن نشرات‌اش را یک سال است که آغاز کرده است. تقریباً تمام برنامه‌های ما عمومی است و تمام این برنامه ها توسط زنان تهیه می­شود. کارمندان تلویزیون زن همه‌ی شان در روی صحنه و پشت صحنه همه خانم‌ها هستند و تعداد اندکی ازهمکاران ما را مردان تشکیل می‌دهند.

پرسش: تلویزیون زن بیشتر روی چه موضوعاتی می‌چرخد؟

پاسخ: در تلویزیون زن بیشتر از سیزده برنامه با موضوعاتی چون اقتصادی، سیاسی و تفریحی داریم تمام این برنامه‌ها در خصوص زنان است و بیشتر گزارش‌ه و برنامه در خصوص توانمند سازی زنان است. از طریق این گرزاش‌ها و برنامه می‌خواهیم فعالیت‌ها و دست‌آورد‌های زنان را بازتاب دهیم.

پرسش: اشاره کردید بیشتر کارمندان تلویزیون زن، زنان هستند از چالش‌های فرا راه خودتان و همکاران تان بگویید؟

پاسخ: در این رابطه باید بگویم که مشکلاتی وجود دارد کار کردن زن در رسانه هنوز هم برای مردم مسئله عادی و پذیرفته شده نیست؛ اما هر قدر که زنان خبرنگارمبارزه کنند به همان اندازه می­توانند که برای مردم  این موضوع راعادی بسازند و در کنار این مشکلاتی دیگری نیز دامن‌گیر زنان خبرنگار در شهر کابل است به طور مثال زمانیکه همکاران خانم ما برای تهیه گزارش بیرون می‌روند به مشکلاتی زیادی برمی­خورند و بیشتر وقت کسی حاضر به مصاحبه با آنان نمی­شود چون این موضوع برای عده‌ای هم پذیرفته نشده که زن هم می‌تواند در رسانه کارکند در کنار این سنتی بودن برخی از خانواده‌ها نیز چالش‌های را برای ایجاد کرده که دختران نمی‌توانند بیایند به رسانه‌ها کار کنند.

پرسش:  از دید شما حضور  و فعالیت زنان خبرنگار در رسانه‌ها نسبت به یک گذشته چگونه است ؟

پاسخ:جای خوشحالی است که با وجود تمام این مشکلات هر روز به تعداد زنان خبرنگار افزوده می‌شود. اما من امیدوار هستم، البته امیدوار به این­که روزی کارکردن یا حضور زنان در رسانه تبدل به یک موضوع عادی شود همانند که کار کردن یک مرد در جامعه مشکلی ندارد برای زنان هم مشکلی نداشته باشد. و باور دارم که این تغییر اتفاق خواهد افتاد چون شاهد هستم که نسبت به سال‌های گذشته که تعداد اندکی از خانم‌ها در بخش خبر نگاری حضور داشتند؛ اما امروزه وضعیت خوبتر شده چون در گذشته ها دید مردم در مورد رشته‌ی خبرنگاری دیدی مردانه بود. با آن هم امیدوارم که شاهد حضور پررنگتر زنان در سال‌های آینده باشیم.

پرسش: تلویزویون زن اولین رسانه تصویری ویژۀ زنان در افغانستان است چقدر از طرف دولت مورد حمایت قرار گرفت؟

پاسخ: باید بگویم که نهاد‌های حکومتی­ فقط خوش­بین هستند که رسانه‌ای به نام زن در افغانستان فعالیت دارد و زنان در آن فعالیت دارند و بس. با وجود اینکه ما  چندین بار در خواست کمک کردیم بخاطر حمایت یا حل مشکلات خود اما باز هم حمایت چشمگیر یا خاصی صورت نگرفته است.

پرسش: شما به عنوان مدیر مسوول شبکه زن می‌خواهید در آینده چه برنامه‌های داشته باشید؟

پاسخ: می‌خواهیم یک سری تغییرات اساسی را در برنامه‌های تلویزیون زن بیاوریم و برنامه‌های متفاوتی مانند نشر برنامه‌های که یک خانم برای خانم‌های دیگر اولگو باشد و در کنار این می­‌خواهیم که شبکه زن تنها به عنوان یک رسانه نه بلکه به عنوان یک نهاد آموزشی هم برای خانم‌ها افغانستان هم برای خانم‌های که می‌خواهند در تلویزیون زن کار کنند باشد  ولی در کل هدف اصلی ما این است که شبکه زن به یک نهاد آموشی تبدیل شود.

پرسش: به نظر شما چه کار‌های در رسانه‌ها برای زنان صورت نگرفته که شما می­‌خواهید انجام دهید؟

پاسخ: درسایر رسانه‌ها زمانی گزارشی درارتباط به ز نان نشر می­شود که خشونتی صورت گیرد یا  زنی مورد کدام تجاوز قرار گرفته باشد یعنی تا زمانی که سوژه داغی نباشد؛ کمتر در مورد زنان گزارش نشر می‌شود و  این به نظر من یک مشکل است اما ویژه­گی تلویزیون زن این است که اگر 20 درصد از مشکلات زنان می­گوید 80 درصد کار ما به تصویر کشیدن فعالیت‌های مثبت خانم‌ها است ما خانم‌های را معرفی می­کنیم که کسی آنان و فعالیت شان را نمی­شناسد مانند خانم‌های تجارت پیشه که از پول اندک تجارت را شروع کرده‌اند.

ترتیب: ضیاگل عظیمی