حکایتی از مشکلات بیجا شده‌گان داخلی در هرات

بیشتر از پنج‌هزار خانواده به دلیل آنچه که خشکسالی و نا امنی عنوان می‌کنند  از ولایت‌های فاریاب، غور، عزنی، کندز،  و فراه به  ولایت هرات آمده اند.

آنان می‌گویند  از امکانات اولیه زندگی محروم اند، و زنان، کودکان این خانواده‌ها در وضعیت بد صحی بسر می‌برند.

بیشتر این خانواده‌ها در منطقه شیدایی و فرقه ولایت هرات جابجا شده اند. دو منطقه‌ای که فاصله چندانی با مرکز شهر ندارد؛ و اما به نقل از زنان بیجا شده دولت تاکنون کوچکترین توجه و کمکی برای آنان نکرده است.

خدیجه، باشندۀ ولایت کندز است شوهر‌اش در حمله انتحاری زخمی شده و در شفاخانه بستر است و به دلیل نا امنی به  هرات آمده است او می‌گوید؛  در ولایت کندز وضعیت اقتصادی شان خوب بود و اما اینجا نانی برای خوردن ندارند.

او در ادامه می‌گوید: “مجبور هستم برم کارکنم کالای مردم ره بشورم تا از گرسنگی نمیریم  چون هیچ  کس به ما کمک نمی‌کنه “.

از سوی هم امروزه یگانه نگرانی این بیجا شده‌گان، لقمۀ نانی است  تا که بتوانند زنده بمانند.

زهرا، زنی که  پسر جوان‌اش را طالبان کشته اند و به دلیل حفاظت از فرزندان دیگرش مجبور به ترک خانه و کاشانه‌اش شده است.

زهرا می‌گوید؛ برای  اینکه خودش و کودکانش زنده بمانند باید تکدی‌گری کند و یا اینکه چشمان‌اش را به در بدوزد تا کسی قرص نانی برایش بیاورد.

او در ادامه می‌گوید:”ماه رمضان را به سختی تیر می‌کنم  و بیشتر روز‌ها بدون اینکه در سحری چیزی بخورم  روزه می‌گیرم”.

در همین حال زنان و کودکان بیجا شده، خواهان کمک از دولت هستند.  آنان از دولت می‌خواهند برای زنده ماندن شان مواد خوراکی که جزء نیاز‌های اولیه زندگی است فراهم کند.

فضیله، باشندۀ کابل، می‌گوید: “دولت هیچ کمکی به ما نکرده نزدیک است که همه ما از گرسنگی هلاک شویم”.

و اما مسوولان در ریاست عودت مهاجرین در ولایت هرات  می‌گویند؛ هیچ یک از این بیجا شده‌گان برای در خواست کمک به این اداره مراجعه نکرده اند.

جاوید نادم، رئیس عودت مهاجرین هرات می‌گوید؛ در صورتی این ریاست برای مهاجرین کمکی کرده می‌تواند که درخواست کمک  از این ریاست شده باشد.

وی افزود: “برای اینکه ما بتوانیم به مشکلات این بیجا شده‌گان رسیده‌گی کنیم باید شخصی از این مهاجران بیاید به اداره ما و درخواست کمک کند در صورت عدم مراجعه ما چه می‌دانیم که آنان در کجا زندگی می‌کنند و چه مشکلاتی دارند “.

این در حالی است که مهاجران زیادی از ولایت‌های مختلف افغانستان سال‌هاست که در ولایت هرات مسکن گزین شده اند.

گزارشگر: ضیاگل عظیمی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا