چرا قانون منع خشونت در برابر زنان کارساز نشد؟
قانون منع خشونت در برابر زنان، قانون منع آزار و اذیت جنسی زنان و قانون منع آزار و اذیت خیابانی زنان؛ اینها همه از جمله قوانینی اند که برای کاهش خشونتها در برابر زنان به تصویب و به اجرا در آمده اند، اما با آنهم دیده میشود که خشونت در برابر زنان پایان ندارد.
چندی پیش دختری یازده ساله با جثهی ضعیفتر از سن اش، مورد تجاوز گروهی قرار گرفت، این تنها مورد خشونت در برابر زن نیست که اتفاق میافتد، روزانه خشونتهای مختلفی در برابر زنان صورت میگیرد و قوانینی که برای محو خشونت در برابر زنان به تصویب رسیده، روی کاغذ اند و ضمانت اجرایی قوی ندارد.
شماری از زنان در هرات وضعیت زنان را اسفبار میدانند.
فریده مهیار فعال مدنی؛ رسوم و عنعنات موجود در اجتماع، اعتیاد، نبود امنیت، بیسوادی، فساد اداری و فرهنگ معافیت از مجازات را از عوامل تداوم خشونت در برابر زنان میداند.
وی باور دارد؛ قوانینی که ضمانت اجرایی نداشته باشد، درد زنان را دوا نمیکند.
طاهره پوپل فعال حقوق زن؛ باور دارد که در قسمت اجرایی شدن این قوانین کوتاهی شده است.
او میگوید: «در قسمت قانون منع خشونت علیه زنان یکی از بهانههای که محاکم دارند این است که این قانون هنوز به تصویب شورای ملی نرسیده است ».
به گفتهی خانم پوپل، چالشهای امنیتی یکی دیگر از مشکلات سد راه زنان، برای دادخواهی بوده است.
او میگوید؛ در منطقهی که امنیت وجود ندارد، چطور یک زن میتواند، به ارگانهای مربوطه برای ثبت شکایت برود؟!
به باور وی بستر نامناسب اجتماعی نیز باعث دوام خشونتها در برابر زنان شده است.
خانم پوپل باور دارد؛ هنوز هم زنان در ادارهها مورد آزار و اذیت قرار میگیرند.
او اضافه میکند؛ شرایط سفت و سختی که در قوانین برای زنان ذکر شده نیز دست زنان را بسته است.
او بی خبریِ مردم از این قوانین را از دیگر دلایلی میداند که خشونت در برابر زنان را مبدل به کلیشه کرده است.
وی از علما که قشر تاثیرگذار روی مردم اند، میخواهد تا مردم را به آگاهی کامل برسانند.
با این حال مسوولان در ریاست امور زنان این چالشها را ناشی از رسم و عنعنات جاافتاده در جامعه میدانند.
عزیزه کریمی سرپرست امور زنان میگوید: “ما قوانین خوبی داریم، اما هنوز جامعه به حدی نرسیده که این قوانین را درک کند “.
وی ارگانهای کشفی را در امر پیدا کردن عاملان خشونت در برابر زنان، کمکار میداند.
گزارشگر: سیمین صدف
