پارسی: تداوم ممنوعیت آموزش دختران جنایت علیه بشریت است
حدیث حبیبیار
همزمان با آغاز سال آموزشی جدید در افغانستان، ژولیا پارسی، فعال حقوق بشر و از زنان معترض، محرومیت دختران از آموزش را «جنایتی علیه بشریت، آینده و حق زندگی آنان» خوانده و از جامعهی جهانی خواسته است که در کنار دختران افغانستانی بایستد.
او در ویدیویی که از سوی سازمان حامی حنبشهای فمینیستی (فمنا) در صفحهی اجتماعی اکس نشر شده، گفته که عادیسازی محرومیت دختران از آموزش «قابلقبول» نیست.
به گفتهی او، مکتبها تنها محل آموزش نیستند؛ بلکه فضاهای امنی اند که دختران در آن به خدمات صحی، تغذیه و حمایتهای روانی-اجتماعی دسترسی پیدا میکنند.
او میافزاید که محرومیت از آموزش، پیامدهای جدی از جمله افزایش خطر ازدواجهای اجباری، سوءتغذیه و خشونتهای جسمی و روانی را بههمراه دارد. به گفتهی بانو پارسی، این وضعیت همچنان سبب افزایش اضطراب، افسردگی و ناامیدی در میان دختران شده است.
این فعال حقوق بشر تأکید کرده که دختران افغانستانی باید بتوانند به آموزش دسترسی داشته باشند، آیندهای روشن بسازند و رویاهای خود را دنبال کنند. او میافزاید که «دختران باید امروز در صنفهای درسی باشند، نه زندانی در چهار دیواری خانهها».
بانو پارسی در ادامه از سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و جامعهی جهانی خواسته است که در کنار دختران افغانستانی بایستند. پارسی همچنان از کشورهایی که در مسیر عادیسازی طالبان گام برمیدارند، خواسته که این گروه را به رسمیت نشناسند و آنان را در برابر مردم افغانستان پاسخگو قرار دهند.
واکنشها به ادامهی ممنوعیت آموزش دختران در حالیست که این محرومیت وارد پنجمین سال خود شده است. اکنون یکهزار و ۶۴۶ روز میشود که دختران در افغانستان از رفتن به مکتب محروم مانده اند؛ وضعیتی که نگرانیها از پیامدهای درازمدت آن بر نسل آیندهی دختران را بیشازپیش افزایش داده است.



