رشد سریع شهرنشینی در افغانستان؛ نابرابری‌های جنسیتی را تشدید کرده است

برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد، اعلام کرده که گسترش شهرنشینی در افغانستان باعث تشدید نابرابری‌های جنسیتی در سکونت‌گاه‌های غیررسمی شهری و پیرامون شهری شده و زنان در این مناطق با مشکل‌های جدی در زمینه دست‌رسی به خدمات اساسی روبه‌رو استند.

این نهاد، امروز (دوشنبه، ۱۸ حوت) در گزارشی نوشته که نزدیکی به شهرها در افغانستان لزوماً به معنای دست‌رسی بهتر زنان به خدمات اساسی نیست و بسیاری از زنان هم‌چنان با موانع جدی در زمینه خدمات صحی، امنیت غذایی و بهداشت قاعدگی مواجه ‌اند.

در این گزارش آمده که شهرنشینی سریع در افغانستان، که ناشی از آوارگی‌های داخلی، بازگشت‌های اجباری و تشدید بحران اقتصادی است، به گسترش سکونت‌گاه‌های غیررسمی در شهرها انجامیده و این روند نابرابری‌های جنسیتی را بیش‌تر کرده است.

به گفته‌ی این نهاد، زنانی که در سکونت‌گاه‌های غیررسمی در شهرهای بزرگ افغانستان زندگی می‌کنند، بیش‌تر به خدمات بهداشتی مناسب و امکانات مرتبط با بهداشت قاعدگی دستر‌سی ندارند و بسیاری از آنان با ناامنی غذایی نیز روبه‌رو استند.

برنامه‌ی اسکان بشر ملل متحد، تاکید کرده که در شرایط حاکمیت طالبان، بسیاری از مسیرهای سنتی برای تأمین امنیت، کرامت و توان‌مندسازی زنان و دختران از میان رفته است؛ از جمله آموزش رسمی، آزادی رفت‌وآمد در فضاهای عمومی، اشتغال و مشارکت در زندگی عمومی.

بر اساس این گزارش، زنان و دخترانی که در سکونت‌گاه‌های غیررسمی شهری زندگی می‌کنند، افزون بر این محدودیت‌ها با چالش‌های دیگری مانند ناامنی در مسکن و حقوق زمین، فضاهای عمومی ناامن، دست‌رسی محدود به خدمات آب، بهداشت و حفظ‌الصحه و کاهش فرصت‌های معیشتی روبه‌رو اند؛ عواملی که در مجموع به تشدید نابرابری‌های جنسیتی در این مناطق منجر شده است.

برنامه‌ی اسکان بشر ملل متحد، پیش‌تر گفته بود که بیش از نُه میلیون نفر در افغانستان در سکونت‌گاه‌های غیررسمی و فرسوده، بدون دست‌رسی کافی به آب، خدمات بهداشتی یا حقوق مالکیت، زندگی می‌کنند؛ وضعیتی که به گفته‌ی این نهاد، زندگی زنان و دختران را دشوارتر کرده است.