سه ماه ممنوعیت کاری زنان در دفترهای ملل متحد؛ «تهدیدی بر امدادرسانی است»
آینور سعیدپور
با گذشت سه ماه از وضع ممنوعیت کاری زنان در دفترهای ملل متحد در افغانستان، این سیاست همچنان خدمات حیاتی به زنان و دختران در شرایط بحرانی را به شدت تهدید میکند. افغانستان که اکنون با بحرانهای زیستمحیطی و موج گسترده بازگشت مهاجران از ایران و پاکستان دستوپنجه نرم میکند، نیاز فوری به امدادرسانی به زنان و دختران دارد. اما در این وضعیت، عدم مشارکت زنان در عملیات امدادرسانی به عنوان یک مانع جدی در مسیر کمکرسانی به شمار میآید.
بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده که سه ماه از شروع ممنوعیت کاری زنان در دفترهای این نهاد در افغانستان میگذرد. با وجود این محدودیت، برخی از زنان کارمند این نهاد همچنان به فعالیتهای خود در برخی مناطق ادامه دادهاند، اما این امر محدود و تحت فشار است.
در این میان، بخش زنان ملل متحد، تأکید کرده که ادامهی این ممنوعیت، خدمات ضروری که به شدت به آن نیاز است را در معرض خطر قرار داده است. این نهاد، افزوده که «کمکها باید توسط زنان و به زنان ارایه شود»، چرا که زنان قادر اند به شیوهای حساستر و مؤثرتر نیازهای زنان و دختران را درک و برآورده کنند.
بخش زنان سازمان ملل خواستار لغو فوری ممنوعیت کاری زنان در دفترهای ملل متحد در افغانستان شده است. این نهاد اعلام کرده که «ممنوعیت باید لغو شود»، چرا که ادامهی این وضعیت به شدت بر تأثیرگذاری و اثربخشی کمکها و برنامههای امدادی در افغانستان آسیب خواهد زد.
این محدودیتها که پس از به دست گرفتن قدرت توسط طالبان وضع شده است، نه تنها کار و آموزش زنان و دختران را محدود کرده بلکه زندگی آنان را از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی تحت تأثیرهای منفی و گستردهای قرار داده است.
