چهار سال پس از سقوط کابل؛ زنان افغانستانی فریاد خاموششان را به خیابان میآورند
آینور سعیدپور
در آستانه چهارمین سالروز سقوط کابل، گروهی از فعالان حقوق بشر و زنان افغانستانی با راهاندازی کارزاری جهانی تلاش دارند بار دیگر توجهی جامعه بینالمللی را به وضعیت بحرانی حقوق بشر، آزادی بیان و بهویژه سرکوب سیستماتیک زنان و دختران در افغانستان جلب کنند.
حلیمه پژواک، یکی از سازماندهندگان و شرکتکنندگان این کارزار، در گفتوگو با خبرگزاری بانوان افغانستان میگوید که اعتراضهای همزمان در کشورهای میزبان مهاجران افغانستانی برگزار میشود تا جهان را از سکوت بیرون آورد و وادار به اقدام عملی در پشتیبانی از شهروندان افغانستان به ویژه زنان و دختران کند.
گفتوگو با حلیمه پژواک، فعال حقوق زن و رییس شبکهی زنان جمهوریخواه
سعیدپور: هدف از راهاندازی جهانی برای راهپیمایی همزمان با چهارمین سال سقوط کابل چیست؟
پژواک: هدف اصلی این کارزار، جلب توجه جامعه جهانی به وضعیت بحرانی حقوق بشری، آزادی بیان و وضعیت اسفبار زنان و دختران در افغانستان است.
ما میخواهیم صدای شهروندان افغانستان، بهویژه زنان ستمدیده، کودکان و اقلیتهای قومی و مذهبی در حاکمیت طالبان را به جامعه جهانی برسانیم.
در این کارزار، از دولتها و نهادها میخواهیم که در قبال حقوق اساسی شهروندان افغانستان مسوولانه برخورد کنند، نه شعاری.
از جهان میخواهیم که به گونهای عملی در کنار مردم افغانستان ایستاده شود.
سعیدپور: اعتراضها در چند کشور برگزار خواهد شد؟
پژواک: تلاش برای برگزاری اعتراضها به گونهای گسترده در جریان است. ما در حال سازماندهی و اطلاعرسانی گسترده در این زمینه هستیم.
راهپیماییها در کشورهایی برگزار خواهد شد که میزبان مهاجران افغانستانی اند. این اعتراضها در کشورهای شرقی، غربی، اروپایی و آمریکا برگزار میشود.
همچنان، تلاش داریم که این اعتراضها در کشورهایی برگزار شود که جمعیت قابل توجهی از افغانستانیها در آنجا زندگی میکنند.
اعتراضهایی نیز در داخل افغانستان، در مخالفت با حاکمیت چهارسالهی طالبان برگزار خواهد شد.
ما میخواهیم به مناسبت این روز، یکبار دیگر صدای مظلومیت شهروندان افغانستان، بهویژه زنان، را به گوش جهانیان برسانیم.
باید جهان و طالبان بدانند که ما هرگز در برابر این وضعیت سکوت نخواهیم کرد.
سعیدپور: با توجه به وضعیت حاکم بر جهان و فراموشی افغانستان، برگزاری راهپیمایی همزمان با چهارمین سال حاکمیت طالبان چه فایده و پیامدی دارد؟
پژواک: متأسفانه وضعیت حاکم در جهان طوری است که توجه به افغانستان کاهش یافته است.
در نتیجه این بیتوجهی، زنان و دختران –که بیشترین آسیب را از نقض گسترده حقوقشان دیدهاند– بیشتر متضرر میشوند.
ما با برگزاری اعتراض همزمان در پانزدهم اگست میخواهیم بار دیگر به جهان یادآوری کنیم که زنان و دختران افغانستان را فراموش نکنند.
برگزاری راهپیمایی در کشورهای مختلف، همزمان با سالروز سقوط کابل، باعث میشود بر جامعهی جهانی فشار وارد شود تا به مسائل افغانستان به ویژه وضعیت زنان اهمیت داده شود. به نظرم همه در برابر وضعیت حقوق بشری مسوول استند.
در ضمن، این اعتراضهای دستهجمعی میتواند جهان را به اقدام عملی در حمایت از شهروندان افغانستان وادار کند.
سعیدپور: برای همرسانی این اعتراضها چطور آگاهیدهی میکنید؟
پژواک: سازماندهی بیشتر از طریق شبکههای اجتماعی و رسانهها صورت میگیرد. باید افزود که رسانهها در پخش و نشر اعلامیهها و سپس اعتراضها بسیار نقش چشمگیری دارند.
سعیدپور: انتظار شما از شهروندان افغانستان و فعالان حقوق بشر در ۱۵ اگست چیست؟
پژواک: همزمان با پانزدهم اگست و برگزاری کارزار جهانی در کشورهای مختلف، از فعالان حقوق بشر، شهروندان افغانستان و شهروندان آگاه کشورهای میزبان میخواهیم که با اتحاد و همبستگی در کنار ما بایستند و اجازه ندهند حقوق بشر لگدمال شود.
ما میخواهیم با شعارهای واحد، بهگونهی مسالمتآمیز، کنار هم بایستیم.
تلاش داریم صداهایی را که در افغانستان خاموش شدهاند، در چهارمین سال حاکمیت طالبان بار دیگر بازتاب دهیم.
سعیدپور: خواستهای اساسی معترضان در چهارمین سال حاکمیت طالبان چیست؟
پژواک: ما در این کارزار، بار دیگر خواستار توقف نقض حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان، بازگرداندن آزادیهای اساسی شهروندان افغانستان و آزادی بیان و عقیده هستیم.
باید به سرکوب فعالان جامعهی مدنی و فعالان حقوق بشر در افغانستان پایان داده شود.
ما این خواستها را در سراسر جهان فریاد خواهیم زد.
جایی که در آن به آزادی بیان و حقوق شهروندان احترام گذاشته نمیشود، کشوری بیاساس و بیستون است.
