هشدار سازمان جهانی بهداشت: زنان و کودکان در مرزهای افغانستان در خطرند
حدیث حبیبیار
سازمان جهانی بهداشت هشدار داده است که شمار زیادی از مادران، کودکان و سالمندان در مرزهای افغانستان، بیسرپناه مانده و با بیماریهایی مانند زخم، عفونت، کمآبی و سوءتغذیه روبهرو هستند.
این سازمان روز سهشنبه، ۱۷ سرطان، با نشر مطلبی در صفحهی اجتماعی اکساش گفته است که بسیاری از بازگشتکنندگان، از جمله زنان باردار و کودکان بدون همراه، به شدت نیازمند مراقبتهای پزشکی از جمله غذا و سرپناه هستند.
در بخشی از این مطلب آمده است که از ماه اپریل ۲۰۲۵ تاکنون، بیش از ۸۳۶ هزار نفر از طریق گذرگاههای اسلامقلعه، تورخم، میلک و اسپینبولدک وارد افغانستان شدهاند. سازمان جهانی بهداشت گفته که این وضعیت به یکی از فوریترین بحرانهای بشری کشور تبدیل شده است.
براساس ارزیابی این نهاد، نیازهای فوری شامل مراقبتهای اولیه، ولادتهای امن، حمایتهای پزشکی برای مادران و کودکان، خدمات روانی-اجتماعی و دسترسی به آب پاک و داروهای ضروری است.
سازمان جهانی بهداشت افزوده که تاکنون برای بیش از ۸۴ هزار نفر در گذرگاههای مرزی و مرکزهای پذیرش، خدمات بهداشتی اولیه ارایه کرده و نزدیک به ۱۹۸ هزار دوز واکسین برای پیشگیری از بیماریهایی چون فلج اطفال و سرخکان تطبیق شده است.
ادوین سنیزا سالوادور، نمایندهی سازمان جهانی بهداشت در افغانستان در بند دیگر این مطلب گفته است: «ما با شمار زیادی از مادران، کودکان و سالمندانی روبهرو هستیم که به وضعیتی نامعلوم باز میگردند. بیشتر آنها بیمار و بیپناهاند. ما تمام تلاش خود را میکنیم؛ اما نیازها بسیار زیاد و رو به افزایش است.»
این نهاد همچنین با اشاره به ازدحام زیاد در گذرگاههای میلک و اسلامقلعه هشدار داده که شمار آمبولانسها ناکافی است، جایی برای جداسازی بیماران وجود ندارد و تعداد کارکنان، بهویژه زنان پرستار برای مراقبت از بیماران زن، بسیار اندک است.
همچنین سازمان جهانی بهداشت از تنظیم یک برنامه سهماهه به ارزش دو میلیون دالر خبر داده؛ اما هشدار داده که اگر کمکهای فوری نرسد، ارایهی خدمات بهویژه برای زنان و کودکان متوقف خواهد شد.
تنها در یک هفتهی اخیر، جمهوری اسلامی حدود ۱۰۰ هزار مهاجر بدون مدرک را از ایران اخراج کرده است. این روند نگرانی نهادهای بینالمللی را برانگیخته است.
چند روز پیش بخش زنان سازمان ملل نیز از وضعیت زنان بازگشته در مرزهای افغانستان ابراز نگرانی کرد و گفت که آنان پس از بازگشت به افغانستان در معرض خشونتهای جنسیتی، ازدواج اجباری و زودهنگام، قاچاق انسان و معاملهی جنسی در برابر نیازهای اولیهی شان روبهرو میشوند.
