گزارش رواداری از زندان‌های طالبان: شکنجه ابزاری برای سرکوب منتقدان است

حدیث حبیب‌یار

نهاد حقوق بشری «رواداری»، با نشر گزارشی تحقیقی از «شکنجه و نقض گسترده‌ی حقوق بشر» در زندان‌های تحت کنترل طالبان، پرده برداشته است. این گزارش، که بر پایه‌ی مصاحبه با ۳۴ نفر از بازداشت‌شدگان به‌شمول هفت زن تهیه شده، نشان می‌دهد که «شکنجه» به‌عنوان ابزاری برای «سرکوب، مجازات و انتقام‌گیری» از مخالفان و منتقدان به‌گونه‌ی سیستماتیک به‌کار گرفته شده است.

این نهاد افزوده است که مصاحبه‌شوندگان این گزارش از ۱۶ ولایت افغانستان بوده و شامل کارمندان حکومت پیشین، فعالان مدنی، خبرنگاران و مدافعان حقوق بشر می‌شوند.

به گفته‌ی رواداری، مصاحبه‌ها نشان می‌دهد که طالبان از لحظه‌ی بازداشت تا زمان رهایی زندانیان، آنان را هدف انواع «شکنجه جسمی، روانی و رفتارهای تحقیرآمیز» قرار داده‌اند.

این نهاد افزوده که در میان روش‌های اعمال‌شده از سوی طالبان بر زندانیان، مواردی چون «لت‌وکوب شدید، تهدید به مرگ، توهین، تحقیر مذهبی و قومی، نگه‌داری طولانی‌مدت در سلول انفرادی، آزار جنسی، اجبار به اعتراف، زنده‌به‌گور کردن، سنگ‌سار، و اعدام‌های نمایشی» گزارش شده است.

این نهاد در بندی از گزارش خود می‌افزاید که در برخی موارد، مقام‌های طالبان و نیروهای استخباراتی «عمداً شکنجه را با هدف تفریح» اجرا کرده‌اند. رواداری در بخشی از این گزارش نگاشته که  بسیاری از قربانیان به دلیل ترس از بازداشت مجدد، تهدید، و بی‌اعتمادی به نهادهای حقوق بشری، از بیان آزادانه روایت‌های خود خودداری کرده‌اند.

این نهاد حقوق بشری بیان کرده که در کنوانسیون بین‌المللی منع شکنجه، تمامی این اقدام‌ها مصداق «شکنجه» بوده و «نقض فاحش حقوق بین‌المللی» محسوب می‌شود. رواداری تأکید کرده است: «رهایی از شکنجه یک حق مطلق و غیرقابل تعلیق است که در اسناد بین‌المللی و قوانین داخلی افغانستان تضمین شده؛ اما در عمل توسط طالبان به‌طور گسترده نادیده گرفته شده است».

پس از روی کار آمدن طالبان، زنان و دختران از اساسی‌ترین حقوق شان محروم شده‌اند. آنان برای مطالبه‌ی حقوق شان دست به اعتراض زدند که با موجی از مهاجرت، دست‌گیری، شکنجه و زندان طالبان روبه‌رو شده‌اند.

این در حالی‌ست که چندی پیش وزارت خارجه‌ی آمریکا در اوایل ماه ثور با ارایه‌ی گزارش سالانه‌ی خود از وضعیت حقوق بشر در افغانستان اعلام کرد که دست‌کم ۱۶ زن از ۹۰ زن زندانی در جوزجان، فاریاب و سمنگان پس از تجاوز اعضای طالبان، باردار شده‌اند.

این وزارت هم‌چنین افزود که طالبان هیچ‌گونه مکانیزمی برای حمایت از زنان قربانی تجاوز جنسی در نظر نگرفته است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا