نشست مرکز ملی دیالوگ؛ جامعهی مدنی نگران وضعیت زنان وکودکان در افغانستان اند
لیدا بارز
در ادامهی گفتوگوها در دومین روز از نشست فعالان سیاسی، رسانهی و جامعهی مدنی از سوی «مرکز ملی دیالوگ و ترقی-جینوا»، دربارهی افغانستان در ترکیه، شماری از فعالان جامعهی مدنی، زنان و چهرههای رسانهی در مورد وضعیت رسانهها و جنبشهای نوین و از مبارزات زنان، صحبت کردهاند.
مرکز ملی دیالوگ و ترقی-جینوا، نشستی را با دعوت از چهرههای سرشناس در مورد افغانستان برای دو روز به تاریخ چهار و پنج مارچ برگزار کرد. تعداد زیادی از زنان و دختران نیز در این نشست صحبت کردند.
در این میان، فرشته کارگر یکی از شرکتکنندهها در این نشست بر مشارکت فعال و همهجانبهی زنان در تمامی عرصههای زندگی، تاکید کرد. وی گفت: «افراد بهحاشیه رانده شدهی جامعه بهشمول زنان و دختران، گروههای اقلیت، افراد دارای معلولیت باید توانمند شوند. ما باید دسترسی فیزیکی و دیجیتالی را برای زنان فراهم کنیم.»
از سوی هم، سمیه محمودی، گفت که پس از سقوط افغانستان، موضوع روانشناسی نادیده گرفته شد. او با توجه به آمار بلند مشکلات روانی در افغانستان، افزود؛ نیاز است تا این موضوع را در کنفرانسهای آینده اضافه شود. زیرا مردم از افسردگی رنج میبرند.
بنیانگزار رادیو نهاد و تلویزیون ملی پیکان داکتر نجیب پایکان که از جمله چهرههای سیاسی نیز است، در این نشست حضور داشت. آقای پیکان گفت که فعالان مدنی باید اصلاحات را بیاورند.
بهباور نجیب پیکان، «باید شجاعت اعتراض و ایجاد تغییر را داشته باشند. اول با خودمان و سپس با ملتما صادق باشیم. هر شهروند افغانستان میتواند یک فعال مدنی باشند.»
اما در این میان خانم بهاره منیژه، با توجه به وضعیت بد کودکان در افغانستان، با ابراز نگرانی گفت؛ کودکان و خواستههای آنان در گفتگوهای جامعهی مدنی فراموش شده است.
چگونگی سازماندهی مجدد و بسیج جامعهی مدنی در تبعید و درسهای آموخته شده از زمینههای دیگر، مبارزه با تبعیض مبتنی بر جنسیت، تلاش برای حفظ دستآوردهای دو دههی گذشته و برگشت زنان به جامعه از جمله موضوعاتی بود که در پنلهای متفاوت از سوی شرکتکنندهها بحث و گفتوگو شد.
از سوی هم خانم نگاره میرداد، با اشاره به مبارزات اعتراضی زنان در افغانستان، در این نشست گفت که امروز افغانستان با یک بحران جدی روبهرو است. زیرا این کشور فاقد یک دولت قانونی بوده و مقاومت زنان به تاریخ اخیر باز نخواهد گذشت.
زهرا جویا، مسوول رسانهی رخشانه نیز در این نشست صحبتهای را داشت. وی با توجه به وضعیت زنان و جنبشهای اعتراضی آنان در گوشه و کنار کشور گفت؛ زنان در افغانستان با شکلی «مردسالارانه» روبهرو هستند. جنبش زنان از هرات آغاز شد و به ولایات دیگر گسترش یافت. خانم جویا گفت که تمامی زنان معترض، یک صدا تکرار کردند: «نان، کار، آزادی.»
در ادمهی صحبتها در روز دوم از این نشست، وژمه توخی، ضمن قدردانی و خوشحالی از حضور زنان در نشستهای منطقهی و انسجام فکری گروههای مخالف طالبان، افزود: «من بسیار خوشحالم که زنان بیشتری را در این پنل میبینم. سوال این است که چگونه انتظار آزادی، کار و نان و کار داریم؟ زنان در افغانستان در زندان زندگی میکنند، آزادی ندارند و همه اینها بدون آزادی اساسی ما، معنی کمتری دارد.»
همچنان خانم عاطفه طیب، بر نقش حضور زنان در عرصههای مختلف از جمله سیاست، اجتماع و اقتصاد تاکید کرد و گفت که جامعه نمیتواند بدون حضور زنان دوام بیاورد.
نشست دو روزهی مرکز ملی دیالوگ و ترقی-جینوا، به هدف گردهم آوری افراد جوان از جامعهی مدنی، رسانهها و زنان، خط فکری منجسم و متحدی را در قبال اقدامات طالبان و سرنوشت افغانستان ایجاد کنند، برگزار شد.
در روز دوم این نشست، زنان بیشتر حضور داشتند و تمامی آنان خلاف تعامل جهان با طالبان اند. آنان تاکید کردهاند که وضعیت حقوق بشری و زنان در دو سال پسین به شدت روبهوخامت است.
