زنان معترض: طالبان ورزش زنان را نماد غربگرایی میدانند
آینور سعیدپور
همزمان با نزدیکی هشت مارچ، روز جهانی زنان، تعداد از دختران ورزشکار در کابل تجمع اعتراضی برگزار کرده و میگویند که طالبان نه تنها ورزش زنان را ممنوع کرده؛ بلکه با تلاشی خانهها و تماسهای تلفونی، هشدار میدهند که به مکانهای ورزشی نروند.
کمیتهی صحت و ورزش، جنبش اعتراضی زنان موسوم به جنبش «شنبههای ارغوانی»، امروز (دوشنبه، 14حوت) در مکان سربسته تجمع اعتراضی برگزار کردند.
این زنان معترض با فرستادن ویدیوها و اعلامیهای به خبرگزاری بانوان افغانستان میگویند که پس از حاکمسازی گروه طالبان شماری از نهاد های بینالمللی، چهرههای شناخته شدهی ورزشی، تلاش کرده تا شماری از زنان و دختران ورزشکار را به خارج از کشور انتقال دهند. به گفتهی آنان فساد و روابط سالاری باعث شده است تا این پروسه نیز به فساد کشانیده شود و به جای ورزشکاران مستحق اعضای خانوادهی مسوولان پیشین ادارهی ورزش به بیرون از کشور منتقل شدند.
کمیتهی صحت و ورزش جنبش شنبههای ارغوانی با یادآوری از افتخارات بینالمللی زنان ورزشکار افغانستان، از جامعهی جهانی و چهرههای شناخته دنیای ورزش خواستند تا به جای نشستهای تشریفاتی، از ایجاد حکومتی مشروع و دموکراتیک حمایت کنند.
بربنیاد اعلامیهای زنان معترض، پس از تسلط دوبارهی طالبان بیشتر ورزشکاران زن به کشورهای پاکستان و ایران فرار کردهاند و اکنون در بیسرنوشتی بهسر میبرند.
این زنان معترض همچنان با اشاره به تهدیدهای موجود در برابر دختران ورزشکار در افغانستان از جامعهی جهانی، نهادها و فدراسونهای جهانی خواسته است که به دختران ورزشکار در داخل کشور و کشورهای چون ایران و پاکستان، با اعطای ویزههای بشردوستانه آنان را مورد حمایت قرار دهند.
آنان همچنان خطاب به ورزشکاران مرد گفتهاند که «خوش خدمتی نکنید و اخلاق ورزشی را زیر پا نگذارید. انتظار داریم که بیشتر از این با زیر پا گذاشتن وجدان، شرف و اخلاق ورزشی، چهره سیاه طالبان را سفیدنمایی نکنید.»
اعضای جنبش شنبههای ارغوانی همچنانم در بخش از اعلامیه شان خواسته است که در افغانستان از حکومت دموکراتیک و غیرمتمرکز که بدیل حکومت طالبان؛ حمایت شود.
آنان با اشاره به محدودیتهای روزافزون طالبان بر زنان و دختران به ویژه بر ورزشکاران در اعلامیهای شان نوشته اند که طالبان “تغییر پذیر و انعطاف پذیر نیستند”،
گفتنیست که طالبان پس از به دست گرفتن قدرت در افغانستان با صدور بیش از 50 فرمان بر زنان و دختران آنان را از اساسیترین حقوق شان محروم و خانهنشین کرده اند. دختران از آموزش، ورزش، کار، آزادی گشتوگذار و تمامی فعالیتهای سیاسی، اجتماعی و مدنی محروم شده اند.



