زنان معترض: نگران معامله‌ی پنهانی سازمان ملل با طالبان هستیم 

حدیث حبیب‌یار

شماری از زنان معترض در واکنش به تصویب قطع‌نامه‌ی جدید در مورد افغانستان و تعیین نماینده‌ی ویژه در امور افغانستان، با ایجاد گردهمایی به آن واکنش نشان داده و از جامعه‌ی جهانی می‌خواهند که باج‌دهی، تعامل و سازش با گروه طالبان را متوقف کنند.

جنبش اعتراضی زنان موسوم به “جنبش شنبه‌های ارغوانی” در واکنش به قطع‌نامه‌ی جدید تصویب شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد، در مکان سربسته و نامعلومی اعتراض کردند.

اعضای این جنبش با پخش اعلامیه‌ی که به خبرگزاری بانوان افغانستان رسیده است، می‌گویند که انعکاس وضعیت بد حقوق بشری، افزایش سطح تهدیدات تروریستی، انزوای سیاسی کشور و وضع محدودیت‌ها مدنی و سیاسی از سوی طالبان در قطع‌نامه‌ی شورای امنیت سازمان ملل متحد، خوش‌بین استند و از آن استقبال می‌کنند.

این بانوان معترض هم‌چنان با اشاره به وضعیت حاکم بر افغانستان، “گفت‌وگوی ملی” را نیاز جدی برای بیرون‌رفت از حالت اسفناک کنونی می‌دانند.

اما در بخش دیگری از این اعلامیه، این زنان معترض با اشاره به ماده‌ی ۲۴ منشور سازمان ملل که حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را مسوولیت شورای امنیت می‌داند؛ با در نظر داشت این واقعیت که گروه طالبان خلاف تعهدهای اولیه‌ی شان روابط شان را با گروه‌های تروریستی بین‌المللی حفظ کرده که تهدیدی برای امنیت بین‌المللی‌ست؛ اقدام‌های قهریه را در مورد این گروه مدنظر می‌گرفتند. 

در بخش از این بیانیه چنین آمده است: “اما شهروندان افغانستان توقع داشتند، شورای امنیت با استناد به ماده ۲۴ منشور سازمان ملل که حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را مسوولیت شورای امنیت می‌داند؛ با در نظر داشت این واقعیت که گروه طالبان با نقض تمام قواعد و اصل پذیرفته شده بین‌المللی، کشور را به پایگاه امن تروریستان بین‌المللی مبدل نموده، رابطه خود با گروه‌های تروریستی از جمله شبکه القاعده، تحریک طالبان پاکستانی، نهضت اسلامی ترکستان شرقی، اتحاد جهاد سلامی، جنبش اسلامی ازبکستان، گروه جندالله، جیش محمد، سپاه صحابه، لشکر طیبه و ده‌ها گروه تروریستی دیگر حفظ و عملاً صلح و امنیت جهانی را به‌خطر مواجه ساخته و با وضعیت محدودیت‌های شدید، نسل‌کشی، جنایت علیه بشریت، تفکیک جنسیتی، محروح ساختن زنان حقوق انسانی‌شان، محاکمه‌ی صحرای کارمندان ملکی و نظامی حکومت پیشین، بازداشت و شکنجه‌های فراقانونی و ترویج افراط‌گرایی که تهدیدی برای امنیت بین‌المللی است؛ اقدام‌های قهریه را در مورد این گروه مدنظر می‌گرفتند.”

اعضای جنبش‌ شنبه‌های ارغوانی، هم‌چنان می‌گویند که برخلاف واقعیت‌های عینی افغانستان و تجربه‌ی ناکام اقدام‌های گذشته‌ی سازمان ملل در امر تعیین نماینده‌ی ویژه‌ برای افغانستان، یک‌بار دیگر در مسیر گام گذاشته شده که با در نظر داشت رای ممتنع روسیه و چین به‌عنوان اعضای دایمی شورای امنیت و تاثیرگذاری شان بر گروه طالبان، چانس موفقیت آن کم می‌باشد.

این زنان معترض هم‌چنان خطاب به جامعه‌ی جهانی می‌گویند که به طالبان باج ندهید.

آنان از جامعه‌ی جهانی و سازمان ملل متحد می‌خواهند که بر اساس خواست مردم افغانستان، منشور سازمان ملل، اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی احترام گذاشته و از تعامل، باج‌دهی و سازش با گروه طالبان که اکثریت رهبران آن شامل لیست سیاه سازمان ملل متهد استند، خوداری کنند.

اعضای این جنبش اعتراضی هم‌چنان می‌گویند که آنان نگران معامله‌ی پنهانی سازمان ملل با طالبان هستند. آنان از سازمان ملل و جامعه‌ی جهانی می‌خواهند که در غیاب نمایندگان مردم افغانستان به ویژه زنان معترض داخل کشور، تصمیم اتخاذ نکرده و با سر نوشت مردم افغانستان معامله نکنند.

این بانوان معترض هم‌چنان می‌‌افزایند که از بدیل حکومت طالبان در افغانستان حمایت شود.

آنان تاکید دارند که راه حل بنیادی بحران کنونی افغانستان، برگزاری انتخابات شفاف، تغییر نظام از متمرکز به غیر متمرکز است. 

در همین حال مینه رفیق، فعال حقوق زن در واکنش به تصویب قطع‌نامه‌ی شورای امنیت سازمان ملل می‌گوید این قطع‌نامه به معنی به رسمیت‌شناسی طالبان بوده و به‌ رسمیت‌‌شناختن این گروه یعنی «حذف زنان از جامعه است.»

نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد، ( روز جمعه، هشتم جدی) قطع‌نامه‌ی جدید در مورد افغانستان را پس از “ارزیابی مستقل” از وضعیت افغانستان که توسط فریدون سینیرلی اوغلو، نماینده‌ی ویژه‌ی دبیرکل سازمان ملل امور افغانستان تهیه شده بود، تصویب کرد. این قطع‌نامه در نشست شورای امنیت، با ۱۳ رای موافق و دو رای ممتنع روسیه و چین تصویب شد.

این قطع‌نامه از آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد می‌خواهد تا فرستاده‌ی ویژه برای ترویج توصیه‌های گزارش مستقل، به‌ویژه در مورد جنسیت و حقوق بشر، معرفی کند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد از دبیرکل این سازمان خواسته که در ۶۰ روز آینده از نتایج بحث‌ها در این مورد به این شورا گزارش دهد.

این در حالی‌ست که چندی پیش به فریدون سینیرلی اوغلو نماینده ویژه گوترش (رئیس سازمان ملل متحد) در امور افغانستان، ماموریت داده شد که گزارش جامع و مستقل از وضعیت این کشور تهیه کرده و به مقام ریاست این سازمان ارایه نماید. به همین دلیل اوغلو به افغانستان و با بسیاری از مقامات طالبان دیدار و گفتگو کرده‌ بود. 

سفر اوغلو به افغانستان، دیدارها و سپس گزارشی که وی تهیه کرد؛ بدون تردید به عنوان نقشه‌ی راه سازمان ملل در امور افغانستان شد.

سینیرلی اوغلو این ارزیابی را بر اساس مفاد قطع‌نامه‌ی ۲۶۷۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در ماه مارچ سال ۲۰۲۳ تصویب شد، انجام داده بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا