زنان افغانستانی، کارگران نامرئی

روزنامه هم‌میهن در ایران در گزارشی با عنوان “زنان مهاجر؛ کارگران نامرئی” نوشت: زنان مهاجر افغانستانی در ایران، در مشاغل غیررسمی مورد سوء استفاده قرار می‌گیرند. طبق این گزارش، اغلب این زنان با دستمزدهای کم در کارگاه‌های زیرزمینی به کار گرفته می‌شوند.

پس از تسلط دوباره‌ی طالبان و سیل مهاجرتی مردم افغانستان به خارج، ایران نزدیک‌ترین مقصد برای سکونت، کار و زندگی برای زنان افغانستانی است. گرچند پیشینه‌ی حضور این زنان به سال‌های دور برمی‌گردد و امروز نسل دوم و سوم آنان در ایران زندگی می‌کنند. اما این نفوس با به قدرت رسیدن طالبان و محدودیت های وضع شده بر زنان افزایش یافته است.

با این همه درصد قابل توجهی در خانواده‌های تازه‌وارد از افغانستان به ایران زنان سرپرست هستند. به دلیل سیاست‌های ضدزن طالبان و اعمال قوانین محدود و ممنوع‌کننده‌ی بسیار بر زنان، بعید به نظر نمی‌رسد که شاهد مهاجرت دختران و زنان بدون مرد یا خانواده نیز باشیم.

هزاران نفر از اتباع افغانستانی در چارچوب نظام آموزشی ایران، اعم از آموزش و پرورش و آموزش عالی، در حال تحصیل هستند که بخش بزرگی از این آمار را دختران به خود اختصاص می‌دهند. با ممنوعیت تحصیل دختران در افغانستان این آمار همچنان در حال افزایش است.

پس از به قدرت رسیدن طالبان، مکاتب بروی دختران بالاتر از صنف ششم بسته شد. و طالبان در دسامبر سال گذشته نیز دختران و زنان را از رفتن به پوهنتون و کار در تمام ادارات و همچنان با صدور بیش از ۵۰ فرمان زنان را از حضور در اجتماع، فعالیت‌های ورزشی، سیاسی و فرهنگی و سفرهای طولانی بدون محرم منع کردند.

این محدودیت های بی شمار باعث شد تا خوانواده های زیادی بخاطر تحصیل دختران شان و کار زنان کشور خود را ترک کنند. 

این در حالی‌ست که این‌ ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های طالبان از سوی سازمان‌های مختلف بین‌المللی و کشورها نقض حقوق بشری خوانده شده است، اما با آن هم طالبان هیچ یک از این محدودیت‌ها را برنداشته اند. تا زنان مهاجر بدون ترس و دلهره به کشور شان برگرداند.