لطیفه نویسا؛ بانویی که از اوان کودکی به کار رسانه‌ای پرداخت

لطیفه نویسا دانش آموخته‌ی رشته‌ی ادبیات دری است. او نخستین زنی که به عنوان مجری در رسانه‌های ولایت بادغیس ایفای وظیفه می‌کند. مسوول کمیتۀ زنان در انجمن ژورنالیستان آن ولایت است و از چهار سال به این سو در رسانه‌ها فعالیت دارد.

کار در حوزه‌ی خبرنگاری

من اولین زنی هستم که در ولایت سنتی چون بادغیس وارد کار رسانه‌ای شدم و اکنون هم نخستین بانوی هستم که در رسانه‌های بادغیس کار خبرنگاری می‌کند.

شوق و علاقه چیزی است که اگر خلاف رشته هم درس بخوانی بازهم کاری را که علاقه داری شروع می‌کنی و برای من هم همینطور بود. تقریبا ده یا یازده ساله بودم که در یکی از رسانه‌ها در بخش برنامه‌ی کودک کارمی‌کردم. از همان دوران به کار رسانه‌ای علاقه داشتم. با توجه به این که در رشته‌ی ادبیات تحصیل کردم اما نظر به علاقه‌ی زیاد کار رسانه‌ای را انتخاب کردم. تمام موانع و مشکلات را کنار زدم و تلاش کردم که بتوانم دوشادوش مردان کار کنم.

فعالیت‌های برای زنان

قبل از شروع کار خبرنگاری، مدتی را به عنوان آموزگار برای دختران خدمت کردم. در حوزه‌ی کار خبرنگاری بیشتر برنامه‌هایم برای زنان بوده و همیشه تلاش کردم تا صدای زنان را به گوش مسوولان برسانم. و زنانی را که بیشتر فعال بودن سعی کردم برای مردم معرفی کنم تا دیدگاه شان نسبت به زنان تغییر کند و بدانند که بانوان هم می‌توانند مانند مردان پیشرفت کنند.

دشواری‌ها

زنان در تمام ولایات کشور با مشکلات  وموانع روبرو هستند. به ویژه اگر شاغل باشند موانع و محدودیت‌ها و دشواری‌ها زیاد تر می‌شود. در ولایت سنتی چون بادغیس که مردم نسبت به کار زن در بیرون دیدگاه خوبی ندارند خواه ناخواه مشکلات زیاد است. من هم یکی از این زنان هستم که با مشکلاتی روبرو بودم. از حرف مردم گرفته که به خانواده‌ام می‌گفتد اجازه ندهید که دخترتان در یک رسانه کارکند مشکلات آنقدر زیاد بود که من باید حتمن استعفا می‌دادم اما مبارزه کردم تمام این موانع را باز سر راه خود برداشتم و نتیجه‌ی آن هم این شد که امروز در رسانه‌ها کار میکنم.

وضعیت زنان خبرنگار در بادغیس

زنان خبرنگار در ولایت بادغیس وضعیت خوبی ندارند. اصلا کسی نیست هیچ زنی همین فعلا در رسانه‌ها حضور ندارند همین فعلا به جز من دیگر هیچ زنی در رسانه کار نمی‌کند. برخی از دختران که علاقه داشتند مدتی به صورت قرار دادی کار کردند و رفتند البته این موضوع بر می‌گردد به چند سال قبل. محدودیت‌های سر راه این زنان وجود دارد که مدتی حضور پیدا می‌کنند و دست از مبارزه می‌کشند و مقابله نمی‌کنند. دلیل دیگر این که رسانه‌ها هم بیشتر یک زن به صورت قراردادی استخدام می‌کنند بعداز شش ماه یا یک سال دوباره قرار داد شان فسخ می‌شود. و من فکر می‌ کنم که زنان از این هم  دلزده می‌شوند .

مصاحبه کننده: سودابه احراری