زنان شاغل: «نمیخواهیم به خواست همکاران مان رفتار کنیم»
زنان شاغل افغانستانی با شکست سنتهای حاکم نظیر اینکه زن باید در خانه باشد یا (زن را چه به کار کردن) وارد اجتماع شده اند و در بخشهای مختلف همتراز با مردان به فعالیت میپردازند. اما کار کردن کنار مردانی با افکار زن ستیزانه برای این زنان آسان نیست وآنان با محدودیتها و چالشهای فراوانی در این زمینه مواجه میشوند. تا جایی که این زنان برای موفقیت در کار و مهر تایید خوردن از طرف همکاران مرد، باید نظر به خواستههای آنان رفتار کنند، لباس بپوشد و حتی ظاهر خود را بیآرایند، در غیر آن به بنبست میخورند.
فردینا از زنان شاغلی است که در یکی از دفاتر ملی افغانستان کار میکند. او می گوید: «یکی از شرایط کلیدی برای کارمند شدن در دفترشان این است که باید متاهل باشید و هرچقدر هم پوشیده تر و باحجابتر باشید بیشتر مورد قبول رییس این دفتر قرار میگیرید »
اما در محیطی دیگر ممکن شرایط کاملا برعکس این موضوع صدق کند و هر چقدر ظاهر آراستهتر باشد، زن مورد احترام بیشتری قرار میگیرد.
زنانی که مجبور به کار در محیط اغلب مردانه افغانستان هستند، این مجبوریت باعث میشود تا خواست فردی خود را کنار گذاشته و خود را نظر به معیارها و خواستهای افراد درمحیط کاری شان عیار کنند. که گاها این خواستهها از مرز اخلاقیات گذشته و در صورت رد این خواستهها از طرف کارمند خانم، تهدیدهایی نظیر بی آبرو ساختن او از طرف همکار یا رییسان مرد صورت میگیرد.
آرزو که قبلا در یکی از رسانههای محلی هرات کار میکرد اما از چندی بدین سو کار در رسانه را به کلی کنار گذاشته است. او دلیل ترک کارش را خواستهای غیر اخلاقی یکی از کارمندان مافوقاش عنوان میکند و میگوید با اینکه علاقه شدید به کار در رسانه دارد اما ترس از به خطر افتادن آبرویش باعث شد تا از وظیفهاش استعفا بدهد.
سوال اینجاست که چرا بعد از 16 سالی که زنان دوشادوش مردان در فعالیتهای اجتماعی سهیم بودند، هنوز هم از زنان جز جنسیت چیز دیگری برای مردان معنا پیدا نمیکند.
در پاسخ باید گفت که نظام مردسالار، مردان را جنس برتر معرفی کرده است و آنها بعنوان جنس برتر نمیتوانند حضور خانمها را درکنار شان قبول کنند و موانعی این چنینی را سد راه شان قرار میدهند تا زنان دلسرد از کار شده و فرصتها را برای استفاده مردان بگذارند.
نویسنده: فریبا آرام
