عبیده شرر: دوست دارم زنان غور به من اعتماد کنند

مصاحبه کننده: سودابه احراری

عبیده شرر، شریفی، در سال 1372 در ولایت بدخشان چشم به جهان گشود. مکتب را در لیسه الفتح کابل  به پایان رساند و بعداز سپری نمودن آزمون کانکوردر سال 1391  وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی کابل شده و تحصیلات عالی را در رشته قضا و سارنوالی دانشگاه کابل به پایان رساند.

عبیده شریفی که حدود دو هفته قبل به عنوان  داستان منع خشونت در ولایت غور تعیین شد از انگیزه زیاد برای پیشبرد وظیفه‌اش سخن زده و می‌گوید برای دسترسی زنان به عدالت و محو خشونت علیه زنان از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند.

برای بحث بیشتر در این مورد با عبیده شرر شریفی گفتگویی داشتم که در ادامه می‌خوانید.

پرسش: وضعیت زنان در ولایت غور را چگونه بررسی می‌کنید؟

پاسخ: زنان در ولایت غور در شرایط دشورای به سر می‌برند. زندگی برای زنان در این ولایت بنا به دلایل فقر اقتصادی، سطح سواد پایین، عدم دسترسی به عدالت، عدم آگاهی از حقوق‌شان و حضور افراد مسلح غیر مسوول سخت و ناراحت کننده است که از سهولت‌ها کاسته و به خشونت علیه زنان در این ولایت می‌افزاید.

 وضعیت زنان در این ولایت بیش از گذشته نگران کننده است، دختران به درس وآموزش دسترسی نداشته و مروج بودن رسم و رواج‌های ناپسند به خشونت علیه زنان در این ولایت افزوده شده است.

پرسش: به عنوان دادستان منع خشونت، برای بررسی پرونده‌های خشونت علیه زنان در آن ولایت چه کارهای را روی دست دارید؟

پاسخ: برای دسترسی زنان به عدالت و محو خشونت علیه از زنان از هیچ تلاشی دریغ نخواهم کرد. کاهش منع خشونت علیه زنان یکی از کارهای است که برای من در اولویت قرار دارد. می‌خواهم با نهادهای حمایت کننده زنان چون وزارت امور زنان، کمیسیون حقوق بشر و… ارتباط برقرار کنم تا از این طریق بتوانم به پرونده‌های خشونت علیه زنان رسیدگی کرده و صدای عدالت خواهی زنان را به گوش همه برسانم.

پرسش: چرا پرونده‌های خشونت علیه زنان در ولایت غور بررسی نمی‌شود. اگر هم شده بسیار انگشت شمار؟

پاسخ: این که چرا پرونده‌های حاد خشونت علیه زنان بررسی نمی‌شود مهم ترین دلیل آن دست داشتن کارمندان دولت و زورمندان است که پلیس نمی‌تواند آن‌ها را احضار کند. مثلا ما پرونده شفیقه( دختری که توسطه یک مرد فرار داده شده و مرد با وی نکاح کرده بود بلاخره این دختر خودش را آتش زد و در شفاخانه کابل فوت کرد.) وقتی ما این پرونده را روی دست گرفتیم دو بار حکم جلب فرستادیم ولی به دلیل دست داشتند زورمندان پلیس نتوانست آن‌ها را بازداشت کند. یا مثلا پرونده رخشانه چند هفته پیش دوباره روی دست گرفته شد ما چندین بار حکم جلب فرستادیم ولی به دلیل این که کارمندان دولت در این قضیه دست داشتند پلیس نتوانست آن‌ها را احضار کند. به این دلیل دست ما در بررسی پرونده‌های خشونت علیه زنان کوتاه است.

بنظر من اگر دولت صادق می‌بود و در بررسی پرونده رخشانه کوتاهی نمی‌کرد .و مجرمان را به جزای اعمالشان می‌رساند و پرونده رخشانه که حاد ترین نوع خشونت در این ولایت بود بررسی می‌شد فکر می‌کنم این همه خشونت اتفاق نمی‌افتاد.

پرسش:چقدر باور مند هستدید که می‌توانید مشکلات زنان ولایت غور  در بخش قضایی را حل کنید؟

پاسخ:  می‌خواهم که زنان ولایت غور به من اعتماد کنند.

درد یک زن و مشکل زن را فقط یک زن خوب می‌فهمد و درک می‌کند. تنها تلاش و کوشش من این است که به زنان رنج دیده غور کمک کنم. به زنان این وعده را می‌دهم که هر قضیه که به من سپرده می‌شود به صورت درست و خوب آن را برسی کرده و ازهیچ نوع تلاشی برای حل قضایا دریغ نورزم.