رایان کراکر: حمایت از زنان در برابر محدودیتهای طالبان ضروری است
یاسمن رها
رایان کراکر، سفیر پیشین امریکا در افغانستان، میگوید در شرایطی که زنان و دختران در افغانستان بار دیگر از جامعه حذف و «پشت برقع بازگردانده شدهاند»، حمایت از آنان و دیگر شهروندانی که برای آیندهی کشور تلاش میکنند، ضروری است.
آقای کراکر، گفته که زنان فعال در بخشهای آموزش، رسانه، حقوق زنان و حقوق بشر، با وجود محدودیتهای طالبان، همچنان برای بهبود وضعیت جامعه تلاش میکنند و «امید و روحیه را زنده نگه میدارند».
او، در نشستی به مناسبت پنجمین سال بازگشت طالبان به قدرت که از سوی بنیاد ملی برای دموکراسی در واشنگتن برگزار شده، گفته که طالبان در تلاشاند جامعهی افغانستان را بهگونهای تغییر دهند که در آن «فرمانبرداری زنان و سلطه مردان» حاکم باشد و مردم از یک «امیر غیرمنتخب» اطاعت کنند.
آقای کراکر افزوده که افغانستان امروز با دورهی نخست حاکمیت طالبان تفاوت دارد و وجود نسل دانشآموخته، زنان فعال، جامعهی مدنی و رسانههای مستقل میتواند مانع «شکستن روحیه مردم» شود.
کراکر، با یادآوری مأموریت خود در افغانستان در سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ گفته که پس از سقوط طالبان، یکی از نخستین تلاشهایش برای بازسازی کشور، بازگشایی مکتبهای دخترانه بود.
او گفته در سال ۲۰۰۱ در کابل دختران ۱۲ سالهای را دیده بود که بهدلیل ممنوعیت آموزش در دورهی نخست طالبان، از مکتب عقب مانده بودند و برای استفاده از فرصت دوباره آموزش، در کنار دختران ششساله در صنف اول درس میخواندند.
او افزوده که در سفرش به بامیان نیز با جامعه هزاره روبهرو شده بود؛ جامعهای که به گفتهی او، با عزم و پایداری برای ساختن آینده تلاش میکرد و حمایت از زنان و حقوق بشر بخش مهمی از مقاومت آنان را تشکیل میداد.
کراکر در ادامه گفته که تحولات افغانستان تنها مساله داخلی این کشور نیست و با امنیت منطقه و جهان و امنیت ملی امریکا ارتباط دارد.
او گفت: «ما دیدیم که بیتوجهی به افغانستان در دهه ۱۹۹۰ چه آسیبی به امنیت ملی امریکا وارد کرد. امیدوارم و دعا میکنم که چنین چیزی دوباره تکرار نشود».
سفیر پیشین امریکا در افغانستان تأکید کرده که با توجه به پیوند امنیت افغانستان با امنیت منطقه و امریکا، حمایت از جامعه دموکرات افغانستان همچنان ضروری است.
این برنامه روز سهشنبه، ۲۵ آگست از سوی بنیاد ملی برای دموکراسی در واشنگتن برگزار شد. در این برنامه که پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت برگزار شد، وضعیت سیاسی افغانستان و آیندهی دموکراسی در این کشور بررسی شد. همچنان دربارهی راههای حمایت از زنان، رسانههای مستقل، نهادهای مدنی و شبکههای دموکراسیخواه در داخل و خارج از افغانستان گفتوگو شد.
این در حالیست که طالبان در پنج سال گذشته، محدودیتهای گستردهای بر زنان و دختران در افغانستان وضع کردهاند؛ از ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم و تحصیل زنان در دانشگاهها گرفته تا محدودیت بر کار، رفتوآمد و حضور آنان در جامعه.
