سازمان ملل: افغانستان بدون آمار حضور زنان در سیاست است

گزارش تازه‌ی بخش زنان سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که افغانستان هم‌چنان در میان کشورهایی قرار دارد که هیچ آمار قابل ارایه‌ای درباره‌ی حضور زنان در ساختارهای سیاسی آن وجود ندارد.

این گزارش با عنوان «زنان در سیاست ۲۰۲۶» که وضعیت مشارکت زنان در ساختارهای قدرت سیاسی ۱۹۰ کشور را بررسی کرده، افغانستان را در کنار گینه و میانمار در بخش «شرایط استثنایی یا نبود داده‌های در دست‌رس» قرار داده است. 

براساس یافته‌های این گزارش، در حالی که میانگین جهانی حضور زنان در پارلمان‌ها به ۲۷.۴ درصد می‌رسد، افغانستان به دلیل نبود پارلمان فعال و در دست‌رس نبودن اطلاعات رسمی، در رتبه‌بندی جهانی حضور زنان در مجلس‌های قانون‌گذاری جای نگرفته است.

در این رتبه‌بندی، رواندا، با اختصاص ۶۳.۸ درصد کرسی‌های پارلمان به زنان در جایگاه نخست قرار دارد. کوبا، با ۵۷.۲ درصد و نیکاراگویه، با ۵۵ درصد در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند.

گزارش هم‌چنان نشان می‌دهد که افغانستان در بخش سهم زنان در کابینه‌های دولتی نیز از فهرست کشورها حذف شده و در کنار کوریای شمالی و میانمار، از جمله کشورهایی است که اطلاعات قابل دست‌رسی درباره‌ی حضور زنان در کابینه‌های آن وجود ندارد.

پیش از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، زنان حدود ۲۷ درصد کرسی‌های مجلس نمایندگان افغانستان را در اختیار داشتند؛ معادل ۶۸ کرسی از مجموع ۲۵۰ کرسی که براساس قانون اساسی برای زنان اختصاص یافته بود. اما پس از تسلط طالبان، زنان از تمامی ساختارهای رسمی تصمیم‌گیری سیاسی کنار گذاشته شدند.

این گزارش هم‌چنان نشان می‌دهد که در سطح جهان، حضور زنان در عالی‌ترین مقام‌های سیاسی هم‌چنان محدود است؛ به‌گونه‌ای که تنها ۱۰.۶ درصد کشورها رییس دولت زن و ۱۰.۹ درصد کشورها نخست‌وزیر زن دارند.

پیش از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، زنان حدود ۲۷ درصد کرسی‌های مجلس نمایندگان افغانستان را در اختیار داشتند؛ معادل ۶۸ کرسی از مجموع ۲۵۰ کرسی که براساس قانون اساسی برای زنان اختصاص یافته بود. اما پس از تسلط طالبان، زنان از تمامی ساختارهای رسمی تصمیم‌گیری سیاسی کنار گذاشته شدند.

این در حالی‌ست که کارشناسان حقوق زنان بارها هشدار داده‌اند که حذف کامل زنان از ساختار قدرت سیاسی، افغانستان را به یکی از معدود کشورهای جهان تبدیل کرده است که زنان در آن هیچ سهم رسمی در روندهای تصمیم‌گیری سیاسی و نمایندگی عمومی ندارند؛ وضعیتی که فاصله این کشور را با روند جهانی مشارکت سیاسی زنان بیش‌از‌پیش افزایش داده‌است.