مقاومت در سکوت: زنان افغانستانی چگونه به مبارزه ادامه می‌دهند؟

آی‌نور سعیدپور

سحر فطرت، پژوهش‌گر دیده‌بان حقوق بشر، می‌گوید که زنان و دختران در افغانستان با وجود خطرهای جدی که با آن روبه‌رو اند، هم‌چنان به بلندکردن صدای خود ادامه می‌دهند.

فطرت، بامداد امروز (شنبه، ۲۳ حوت) در یک پیام ویدیویی گفته که مدافعان حقوق زنان در افغانستان نقض حقوق بشر را مستندسازی می‌کنند، روایت‌های خود را با سازمان‌های بین‌المللی در میان می‌گذارند و اعتراض‌های کوچک را برای مطالبه آموزش، کار، آزادی، خودمختاری و کرامت برای زنان و همه شهروندان سازمان‌دهی می‌کنند.

این پژوهش‌گر دیده‌بان حقوق بشر، هشدار داده که بسیاری از اعتراض‌های زنان و دختران به سرعت سرکوب می‌شود و شرکت‌کنندگان اغلب با بازداشت، تهدید و آزار روبه‌رو می‌شوند؛ با این حال آنان به مقاومت خود ادامه می‌دهند.

به گفته‌ی فطرت، در نتیجه‌ی سرکوب‌های دوام‌دار طالبان، زنان و دختران در افغانستان اکنون یک نظام حمایتی غیررسمی ایجاد کرده‌اند. آنان از طریق شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌های پیام‌رسان آنلاین و ارتباطات  با یک‌دیگر در تماس استند. او افزوده است که این شبکه‌ها در زمینه‌های مختلف از یک‌دیگر حمایت می‌کنند؛ از جمله در ارایه‌ی حمایت‌های روانی، سلامت ذهنی و نیز در موارد خشونت و خشونت خانوادگی.

سحر فطرت، هم‌چنان گفته که با ممنوع‌شدن کار زنان، بسیاری از آنان به ایجاد کسب‌وکارهای کوچک خانگی یا آنلاین روی آورده‌اند. این فعالیت‌ها بیش‌تر به‌صورت تلاش‌های جمعی انجام می‌شود؛ به‌گونه‌ای که درآمد اندک یک زن می‌تواند به تأمین معیشت چندین خانواده در یک جامعه کمک کند.

به گفته‌ی فطرت: «هرچند این فعالیت‌ها کوچک به نظر می‌رسند، اما ابتکارهای زنان افغانستانی نمادی از کرامت و استقلال در شرایطی است که طالبان تلاش دارند هر دو را از آنان بگیرند.»

او، افزوده است که هم‌زمان شماری از زنان افغانستانی در خارج از کشور نیز به‌عنوان هم‌پیمانان و مدافعان قدرت‌مند فعالیت می‌کنند تا جهان سرنوشت زنان داخل افغانستان را فراموش نکند. به گفته‌ی فطرت، آنان در مجامع و نشست‌های بین‌المللی سخن‌رانی می‌کنند، کمک‌های انسان‌دوستانه را هماهنگ کرده و صدای زنانی را که در داخل کشور نمی‌توانند آزادانه سخن بگویند، بازتاب می‌دهند.

در نزدیک به پنج سال گذشته، طالبان محدودیت‌های گسترده‌ای بر زنان و دختران اعمال کرده‌اند؛ محدودیت‌هایی که آنان را از بسیاری از حقوق ابتدایی‌شان محروم کرده و برگزاری گردهمایی‌ها را نیز ممنوع ساخته است. با این حال، زنان با استفاده از راه‌های خلاقانه هم‌چنان به فعالیت‌های اعتراضی خود ادامه داده‌اند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا