اوچا: طالبان محدودیتهای زنان در بخش کمکهای بشردوستانه را تشدید کردهاند
حدیث حبیبیار
دفتر هماهنگکنندهی کمکهای بشردوستانهی سازمان ملل متحد اعلام کرده که فعالیتهای مربوط به سلامت روان و حمایتهای روانی-اجتماعی در حال حاضر از سوی طالبان ممنوع شده و محدودیتها بر کار و رفتوآمد زنان در بخش کمکهای بشردوستانه افزایش یافته است.
این نهاد در گزارش تازهای اعلام کرده است که زنانی که بیشترین نیاز را به کمکهای بشردوستانه دارند، اکنون با محدودیتهای گسترده در دسترسی به این کمکها مواجهاند.
اوچا افزوده است که طالبان بر دسترسی زنان به خدمات صحی ضروری نیز محدودیت وضع کردهاند. به گفتهی این نهاد، زنان اجازهی مراجعه به مرکزهای صحی را دارند؛ اما در برخی مناطق باید با محرم مرد همراه باشند. همچنان دریافت جواز کار برای کارکنان زن دشوار است و در شماری از مناطق، استفاده از تلفن همراه برای کارکنان صحی زن ممنوع شده است.
براساس این گزارش، حضور امدادگران زن در تمام بخشهای غیربهداشتی و آموزشی ممنوع و فعالیتهای تحت رهبری زنان تعلیق شده است. اوچا میگوید که محدودیتها برای کارکنان زن و برنامههای حساس به جنسیت در سراسر کشور تشدید شده است.
این نهاد افزوده است که در نیمهی دوم سال ۲۰۲۵، محدودیت بر دسترسی به کمکهای بشردوستانه افزایش یافته است. بین ماههای جولای تا دسامبر، شرکای بشردوستانه ۶۲۳ رویداد مرتبط با دسترسی به کمکهای بشردوستانه را گزارش کردهاند که نسبت به نیمهی اول سال، ۲۵ درصد افزایش نشان میدهد.
به گفتهی اوچا، این رویدادها به تعلیق موقت ۳۴۹ فعالیت بشردوستانه و تعطیلی هشت مرکز، عمدتاً مرکزهای درمانی و آموزشی زنان، انجامیده که در مقایسه با دورهی گذشته ۳۷ درصد افزایش داشته است. حوزهی غرب بیشترین تعداد این رویدادها را ثبت کرده و پس از آن مناطق جنوبی و مرکزی قرار دارند.
اوچا گفته است که دخالتهای طالبان در توزیع کمکها ۸۵ درصد این رویدادها را تشکیل میدهد. این دخالت شامل ممنوعیت کارکنان زن، تأخیر در امضای تفاهمنامهها، دخالت در انتخاب ذینفعان، استخدام و تدارکات و درخواست اطلاعات حساس مربوط به کارکنان بوده است.
براساس گزارش اوچا، رویدادهای مربوط به جنسیت ۳۱ درصد را شامل میشود و محدودیتهای مداوم بر تحرک کارکنان زن، حتا با وجود محرم، ادامه داشته است. در همین حال، بازداشت ۳۴ کارمند بشردوستانه (۱۸ مرد و ۱۶ زن) در این دوره ثبت شده که در مقایسه با ۱۰۰ مورد بازداشت در دوره گذشته، ۶۶ درصد کاهش را نشان میدهد؛ اما همچنان بیانگر خطرهای امنیتی مداوم است.
در این گزارش همچنان آمده است که در یکی از مناطق، برخی کارمندان زن توسط افراد مسلح ناشناس تعقیب شدهاند که این موضوع ایمنی و ظرفیت عملیاتی کارکنان را تضعیف کرده است. افزون بر این، عوامل محیطی و امنیتی مانند سیل، عملیات نظامی و آلودگی به مواد منفجره و ماین، بهویژه در مناطق شرقی و جنوبشرقی، روند ارایهی خدمات بشردوستانه را مختل کرده است.
این در حالیست که سازمانهای مختلف همواره از بحران بشری در افغانستان نگرانی کرده اند. براساس گزارشها بیشترین افراد نیازمند زنان و کودکان اند و ممنوعیت کار زنان در نهادهای بشردوستانه، روند امدادرسانی به آنان را دشوارتر کرده است.
